Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji

Mapa serwisu:

» jesteś tutaj: » Kancelaria adwokacka
Powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości – poprzez wybudowanie parociągu pod powierzchnią działki. Przed wytoczeniem powództwa, została na rzecz przedsiębiorstwa przesyłowego ustanowiona służebność przesyłu. Uprawomocnienie się tego postanowienia rozpoczęło roczny bieg przedawnienia roszczeń przeciwko samoistnemu posiadaczowi. Pojęcie „zwrot rzeczy” nie ma definicji normatywnej, ale w drodze wykładni nadaje mu się szerokie znaczenie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że termin ten należy wiązać nie tylko ze świadomym przekazaniem rzeczy przez dotychczasowego posiadacza samoistnego jej właścicielowi, lecz z każdą sytuacją, w której właściciel uzyskał możliwość bezpośredniego władztwa nad rzeczą, a dotychczasowy posiadacz to władztwo utracił.

Powodowie domagali się ustalenia, że ich córę obciąża względem nich obowiązek alimentacyjny. Jego realizacji domagali się w ten sposób, żeby córka nieodpłatnie umożliwiła im korzystanie z części nieruchomości. Sąd oddalił jednak apelację uprawnionych, wskazując że wobec matki, córka wykonuje obowiązek alimentacyjny, w ten sposób że pozwala jej korzystać z części nieruchomości. W stosunku do ojca, ustalono że nie może żądać świadczeń alimentacyjnych od córki, bowiem sam świadczeń takich nie wykonywał, znajduje się w lepszej sytuacji majątkowej niż córka, nie wykazał że znajduje się w stanie niedostatku, a ponadto jego zachowanie wobec córki pozostaje sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.