Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji

Aktualności

» jesteś tutaj: » Aktualności
Zawieszenie odroczonej kary, po nowelizacji KKW

Sygn. akt IV Kzw /20

POSTANOWIENIE
Dnia 12 marca 2020 roku

Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie:
Przewodniczący – sędzia M
                        Protokolant –  K

przy udziale prokuratora Bożeny R 
po rozpoznaniu na posiedzeniu w Sądzie Okręgowym w Białymstoku zażalenia obrońcy skazanej Moniki Axxx na postanowienie Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 21 stycznia 2020 roku, sygn. akt III K 11/15 ( III Ko 3160/19) w przedmiocie umorzenia postępowania o warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności w trybie art. 152 § 1 k.k.w.
na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art.1 § 2 k.k.w.


postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białymstoku. 


UZASADNIENIE


Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2010 roku Sąd Rejonowy w Białymstoku procedując na podstawie art. 15 § 1 k.k.w. umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o warunkowe zawieszenie wykonania wobec skazanej Moniki Axxx kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 27 stycznia 2015 roku w sprawie III K 11/15, skróconej postanowieniem Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 6 listopada 2018 roku w sprawie IV Kzw 366/18 do 1 roku pozbawienia wolności. 

Zażalenie od powyższego postanowienia wywiódł obrońca skazanej. Skarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie:

- przepisu art. 152 k.k.w. w zb. z art. 4 k.k. poprzez ich niezastosowanie w sprawie i umorzenie postępowania, nadto przyjęcie, iż obowiązujący przed uchyleniem przepis prawa, nie może zostać zastosowany wobec skazanej, jako względniejszy, z racji jego uchylenia, co stanowi nieuprawnioną wykładnię celowościową art. 4 k.k. – prowadzącą de facto do tego, że skazana pomimo gwarancji, co do stosowania wobec niej przepisów względniejszych, nie miała możliwości ubiegania się o dobrodziejstwo zawieszenia kary,
- przepisu art. 15 § 1 k.k.w. poprzez umorzenie postępowania w sytuacji, gdy istniały przesłanki do merytorycznego rozpoznania wniosku, w oparciu o przesłankę względniejszości przepisów obowiązujących w dacie wyrokowania – w kwestii prawa skazanego, co do zawieszenia tej kary, po dwukrotnym jej odroczeniu.
Wniósł o uchylenie skarżonego orzeczenia do ponownego rozpoznania, bądź ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia w pkt I poprzez wydanie rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania wobec skazanej Moniki Axxx, zgodnie z wnioskiem. 

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Zażalenie obrońcy skazanej jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie w zakresie, w jakim zmierza do uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. 

Na wstępie rozważań mających za cel wypowiedzenie się w kwestii możliwości orzekania o stosowaniu instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności z art. 152 k.k.w.,to jest na podstawie przepisu, który na mocy ustawy z dnia 19 lipca 2019 roku o zmianie ustawy- Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. poz. 1694) został uchylony, a do czego miałaby uprawniać regulacja przepisu art. 4 § 1 k.k., Sąd Okręgowy pragnie stwierdzić, iż w dotychczasowej praktyce orzeczniczej pozostawał w tej kwestii sceptyczny. Dogłębne przestudiowanie tego tematu skłania jednak do korekty tegoż stanowiska. 

Kluczową dla wyjaśnienia tej wątpliwości stała się wykładnia przepisu art. 4 § 1 k.k. Stanowisko doktryny wydaje się być zgodne, co do tego, że w rozumieniu ww. przepisu zmianą ustawy jest także wyeliminowanie przepisu mającego wpływ na odpowiedzialność karną z porządku prawnego, jego modyfikacja ( poszerzenie lub zawężenie) lub wprowadzenie nowego uregulowania ( por. Komentarz do Kodeksu karnego, pod red. J. Lachowskiego, opubl. w LEX). Wbrew założeniu uzasadnienia zaskarżonego postanowienia fakt, iż instytucja warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, którą regulował przepis art. 152 k.k.w. od dnia wejścia w życie ww. ustawy nowelizacyjnej ( tj. od dnia 5.10.2019r.) nie funkcjonuje już w obrocie prawnym, nie dyskredytuje skazanych w dochodzeniu w ich prawa do tego, aby na zasadzie art. 4 § 1 k.k., ich sytuacja prawa została oceniona przez pryzmat tegoż nieobowiązującego już przepisu, jako bezsprzecznie dla nich względniejszego. Trafnie zauważa skarżący, powołując się na orzeczenia Sądu Najwyższego, iż warunkowe zawieszenie wykonania kary w trybie art. 152 § 1 k.k.w. jest instytucją o charakterze materialnoprawnym, do której ma zastosowanie zasada określona w art. 4 § 1 k.k. 

Przyjmując powyższe stanowisko należało uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białymstoku. Konsekwencją tego stanowiska musi być stwierdzenie, że względem skazanej Moniki Axxx ubiegającego się o warunkowe zawieszenie kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie III K 11/15 Sądu Rejonowego w Białymstoku winien znaleźć zastosowanie normujący tę instytucję przepis art. 152 § 1 k.k.w. i to w brzemieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 roku, to jest dniem wejściem w życie ustawy nowelizacyjnej z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw – jako, że przypisanych jej czynów dopuściła się na przestrzeni lat 2012 -2014. 

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy przyjmując, że skazana Monika Axxx spełnia przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. przewidziane w przepisie art. 152 k.k.w. przesłanki formalne winien odnieść się do zawartych w tym przepisie przesłanek materialnych i wypowiedzieć się w kwestii czy instytucja warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności winna znaleźć wobec niej zastosowanie. 

Reasumując, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. 










data publikacji: 2020-05-06 09:36:50
Osoba częściowo uniewinniona w sprawie z oskarżenia prywatnego - złożyła do Sądu wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów obrony. Sąd I instancji uwzględnił wniosek i zasądził poniesione koszty zgodnie z przedłożoną umową z obrońcą oraz dowodem ich uiszczenia. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone przez drugą stronę postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wskazując, że Sąd I instancji powinien bardziej wnikliwie dokonać oceny złożonego wniosku ...
Postanowienie jakie publikujemy - dotyczyło złożonego zażalenia na odmowę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skazany pozostawał w przekonaniu, że Sąd sprawę odroczy i nie będzie procedował pod jego nieobecność. Z uwagi na zmianę przepisów - Sąd rozprawę przeprowadził i wydał wyrok skazujący, o czym oskarżony nie wiedział. Docelowo wniosek o przywrócenie terminu nie został uwzględniony