Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji

Aktualności

» jesteś tutaj: » Aktualności
Zażalenie na postanowienie o zabezpieczeniu roszczeń alimentacyjnych

Sygn. akt I ACz /18

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 24 października 2018 r.

Sąd Apelacyjny w Białymstoku Wydział I Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący    :    SSA M
Sędziowie    :    SA E
SA D


po rozpoznaniu w dniu 24 października 2018 r.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa E
przeciwko P
o rozwód i alimenty
na skutek zażalenia pozwanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku
z dnia 24 kwietnia 2018 r., sygn. akt I C /18

        p o s t a n a w i a :

oddalić zażalenie.


U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku na czas trwania postępowania o rozwód zabezpieczył roszczenia alimentacyjne małoletniej córki stron w ten sposób, że zobowiązał pozwanego P do łożenia tytułem alimentów na rzecz N kwotę 700 zł miesięcznie, płatnych do 10-go każdego miesiąca, do rąk powódki E, jako przedstawicielki ustawowej małoletniej, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie na wypadek uchybienia w terminie płatności którejkolwiek z rat, oddalając jednocześnie wniosek w pozostałym zakresie.

Sąd ustalił, że strony zawarły związek małżeński w dniu 11 stycznia 2014 r. i mają małoletnią córkę Ninę, ur. 19 czerwca 2014 r.

Małżonkowie nie mieszkają wspólnie. Aktualnie całkowity ciężar wychowania małoletniej oraz dbałości o zaspokojenie jej podstawowych potrzeb spoczywa na matce, która jest zatrudniona w Powszechnej Spółdzielni Spożywców „S” w Białymstoku na stanowisku sprzedawcy z miesięcznym wynagrodzeniem 2.100 zł. Na jej utrzymaniu pozostaje również małoletnia córka z pierwszego związku, 10-letnia J, uczęszczająca do Szkoły Podstawowej; otrzymuje alimenty na dziecko w wysokości 660 zł, w pozostałym zakresie samodzielnie pokrywa wydatki. Zajmują mieszkanie otrzymane przez powódkę w drodze umowy darowizny od jej rodziców, korzystają również z ich pomocy materialnej w wysokości 300 zł miesięcznie.

Pozwany nie partycypuje w wydatkach na małoletnią N, nie łoży na zaspokojenie jej bieżących potrzeb, utrzymuje z córką wyłącznie okazjonalny kontakt. Pozostaje zatrudniony w firmie swojego ojca – K, produkującą akcesoria do .... z miesięcznym dochodem 1.850 zł netto wynagrodzenia podstawowego oraz premiami oscylującymi w granicach 1.500 zł. W przeszłości, aż do połowy 2017 r. pracował w Sgdzie osiągał zarobki rzędu 10.000 zł. W dalszym ciągu podnajmuje mieszkanie (uzyskuje około 1.500 zł).

Małoletnia uczęszcza do Przedszkola Samorządowego nr  w Białymstoku, ma obecnie 3,5 roku, nie pozostaje pod stałą opieką poradni specjalistycznych, rozwija się prawidłowo.

Mając powyższe na względzie Sąd przyjął, że usprawiedliwione potrzeby niespełna 4-letniej, zdrowej, prawidłowo rozwijającej się dziewczynki, na co dzień uczęszczającej do przedszkola, oscylują w granicach przeciętnych i wynoszą około 900-1.000 zł miesięcznie. Jednocześnie Sąd obciążył strony obowiązkiem alimentacyjnym nierównomiernie przyjmując, że powódka realizuje swój obowiązek alimentacyjny wobec córki poprzez osobiste starania o utrzymanie i wychowanie małoletniej, przy jednoczesnym minimalnym zaangażowaniu pozwanego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd podał art. 7301 k.p.c., art. 753 k.p.c. w zw. z art. 133, 135 k.r.o.

Powyższe postanowienie zaskarżył pozwany, który kwestionując ustaloną przez Sąd wysokość kosztów utrzymania małoletniej oraz akcentując swą trudną sytuację finansową – w tym zwłaszcza konieczność spłaty kredytów, wnosił o jego zmianę poprzez zmniejszenie zabezpieczenia do kwot po 400 zł miesięcznie.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

W świetle art. 753 k.p.c. jedyną, ale konieczną przesłanką zabezpieczenia roszczeń o charakterze alimentacyjnym jest ich uprawdopodobnienie. Przy czym uprawdopodobnienie to obejmuje wszystkie przesłanki powstania roszczeń alimentacyjnych, tj. istnienia usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego do świadczeń alimentacyjnych oraz możliwości zarobkowych lub majątkowych po stronie obowiązanego (art. 135 § 1 k.r.o.).

 W niniejszej sprawie powódka uprawdopodobniła powyższe przesłanki, a i sam pozwany co do zasady nie kwestionował ciążącego na nim obowiązku uczestniczenia w kosztach utrzymania małoletniej. Nie zgadzał się jedynie z wysokością tych kosztów, twierdząc jednocześnie, iż kształtują się one na niższym poziomie od tego, jaki ustalił Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na poparcie swego stanowiska nie przywołał jednak jakichkolwiek argumentów. Uwzględnienie zaś jedynie przeciętnych kosztów utrzymania dzieci w wieku córki stron (w czerwcu 2018 roku ukończyła 4 lata), wymagających stosunkowo wysokich nakładów finansowych, w związku przede wszystkim z uczęszczaniem do przedszkola, pozwala na przyjęcie, że ustalona tytułem zabezpieczenia łączna kwota 700 zł miesięcznie żadną miarą nie jest zawyżona. Twierdzenie to jest tym bardziej uzasadnione jeśli się zauważy, że to powódka sprawuje osobistą opiekę nad córką, ponosząc jednocześnie w całości koszty jej utrzymania.

Nie można też zgodzić się z sugestiami pozwanego, jakoby wysokość ustalonej kwoty alimentów przekraczała jego możliwości zarobkowe. Jak wynika bowiem z zażalenia jest on osobą dysponującą stałym, miesięcznym dochodem w postaci wynagrodzenia za pracę, przy czym jego wysokość wynosi, nie jak podał pozwany 1.850 zł, lecz 2.700 zł (k. 129). Wprawdzie ciążą na nim liczne wydatki, w tym z tytułu spłaty kredytu, niemniej jednak nie można tracić z pola widzenia, iż uzyskiwanie stałego dochodu pozwala na zaplanowanie większości wydatków. Nadto nie trzeba chyba nikogo przekonywać, iż zaspokojenie potrzeb dziecka ma charakter priorytetowy względem wszelkich innych zobowiązań, a rodzice obowiązani są podzielić się z dzieckiem nawet najskromniejszymi dochodami. Stąd też okoliczność, na którą powołuje się pozwany w treści środka odwoławczego, jest w istocie bez znaczenia dla oceny wysokości zasądzonych na rzecz jego małoletniej córki alimentów.

Podobnie też bez znaczenia dla wysokości zasądzonego od pozwanego świadczenia alimentacyjnego jest kwestia otrzymywania co miesiąc przez powódkę bonu zakupowego o wartości 300-400 zł. Okoliczność ta nie określa bowiem możliwości zarobkowych zobowiązanego do alimentacji, a jedynie te w świetle art. 135 § 1 k.r.o. rzutują na wysokość obowiązku alimentacyjnego.

W tym stanie rzeczy przyjąć trzeba, że kwota zasądzonych przez Sąd Okręgowy zaskarżonym postanowieniem alimentów, jako uwzględniająca możliwości zarobkowe i majątkowe rodziców, ponoszone przez nich wydatki, jak również usprawiedliwione potrzeby dziecka, jest prawidłowa i nie wymaga korekty.

Mając powyższe na względzie na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.





data publikacji: 2019-02-15 08:51:24

Zobacz także:
Zabezpieczenie roszczenia alimentacyjnego, postanowienie Sądu odwoławczego
Postanowienie w sprawie o zabezpieczenie alimentów.
 Sąd Okręgowy w Białymstoku na czas trwania postępowania o rozwód zabezpieczył roszczenia alimentacyjne małoletniej córki stron w ten sposób, że zobowiązał pozwanego P do łożenia tytułem alimentów na rzecz N kwotę 700 zł miesięcznie, oddalając jednocześnie wniosek w pozostałym zakresie.Zażalenie na to postanowienie wniósł pozwany.
Powód wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kwoty 10.500 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia rozpoczęcia umowy do dnia zapłaty. Ponadto domagał się zasądzenia od pozwanego na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.U podstaw żądania leżało oświadczenie o odstąpieniu od umowy kupna samochodu - który wg. powoda posiadał istotne wady.