Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji

Prawnik radzi

» jesteś tutaj: » Dla klienta » Prawnik radzi
Skarga na komornika - rozliczenie kosztów egzekucji.

Sygn. akt II Co /18
POSTANOWIENIE

                        Dnia 21 listopada 2018 roku

Sąd Rejonowy w Białymstoku II Wydział Cywilny Sekcja Egzekucyjna
w składzie:

Przewodniczący:      referendarz sądowy M

po rozpoznaniu w dniu 21 października 2018 roku w Białymstoku
na posiedzeniu niejawnym
sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela K
przeciwko dłużnikowi B spółce jawnej z siedzibą w Białymstoku
na skutek skargi dłużnika B spółki jawnej z siedzibą w Białymstoku na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku P w postaci postanowienia z dnia 11 czerwca 2018 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego i ustaleniu jego kosztów w sprawie sygn. akt PK Km xx/17 – w zakresie kontynuowania egzekucji co do opłaty egzekucyjnej, wysokości opłaty egzekucyjnej i przyznania wierzycielowi kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym
połączonej z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych postępowania skargowego

postanowił:

1.    Umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie skarżącego od kosztów postępowania skargowego.
2.    Zmienić pkt 2 postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku P z dnia 11 czerwca 2018 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego i ustaleniu jego kosztów w sprawie sygn. akt PK Km xx/17 w części – w ten sposób, że kosztami postępowania egzekucyjnego obciążyć dłużnika do kwoty 11.237,77 zł, zaś wierzyciela do kwoty 76,98 zł.
3.    Oddalić skargę w pozostałym zakresie.
4.    Zasądzić od dłużnika B spółki jawnej z siedzibą w Białymstoku na rzecz wierzyciela K kwotę 80 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu skargowym.




UZASADNIENIE

Dłużnik w otwartym terminie ustawowym złożył skargę na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku P w postaci postanowienia z dnia 11 czerwca 2018 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego i ustaleniu jego kosztów w sprawie sygn. akt PK Km xx/17 – w zakresie kontynuowania egzekucji co do opłaty egzekucyjnej, wysokości opłaty egzekucyjnej i przyznania wierzycielowi kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym.

Argumentowano, iż wysokość opłaty egzekucyjnej ustalona została w sposób zawyżony – bez wykazania podstaw jej naliczania. W toku postępowania komornik wyegzekwował od dłużnika część należności i nie wykazał, jakie opłaty pobrał od tej części roszczenia. Koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym zostały natomiast już wcześniej ustalone postanowieniem komornika, a umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie wcześniej podjętych czynności. Ponowne rozstrzyganie o tych kosztach było nieuprawnione. Ponadto koszty postępowania egzekucyjnego ustalono na podstawie uchylonych przepisów – tj. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Skarżąca zauważyła, iż aktualnie toczą się trzy odrębne postępowania egzekucyjne, prowadzone przez trzech różnych komorników, co do długu solidarnego. W każdym postępowaniu naliczane są odrębnie koszty egzekucyjne.

Uzasadniając skarżoną czynność Komornik wskazał na bezzasadność skargi. Wyjaśnił, iż w skarżonym postanowieniu wskazano podstawę naliczania kosztów egzekucyjnych. Prawidłowo ustalono także wysokość wynagrodzenia pełnomocnika wierzyciela – jako 50% stawki podstawowej, wobec skierowania egzekucji do nieruchomości. Sformułowanie o kontynuowaniu egzekucji co do kosztów egzekucyjnych oparto o normę art. 7701 k.p.c. Wielość postępowań egzekucyjnych nie wynika ze złej woli wierzyciela, a jedynie z faktu położenia nieruchomości dłużników w okręgach różnych sądów.

Wierzyciel, odnosząc się do treści skargi, wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż wszczęcie trzech postępowań egzekucyjnych, przed trzema różnymi komornikami, było celowe. Każde postępowanie toczy się przeciwko innemu dłużnikowi. Pierwsze postępowanie przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku Aliną Wyszyńską, sygn. AW Km 225/17, wszczęte zostało w marcu 2017 r. przeciwko Pauli Karpowicz i Izabeli Karpowicz. Dłużniczki podejmowały szereg czynności mających na celu udaremnienie egzekucji. Czynności podjęte w ww. postępowaniu nie pozwalają na pełne zaspokojenie należności. Wobec tego po powzięciu informacji, że B spółka jawna z siedzibą w Białymstoku jest właścicielem nieruchomości, do której egzekucję wszczął uprzednio Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku P, wierzyciel złożył do tego komornika wniosek o ponowne wszczęcie egzekucji z majątku Spółki. Sprawę zarejestrowano pod sygn. akt PK Km xx/17. Trzecie z postępowań egzekucyjnych wszczęte zostało na wniosek wierzyciela przeciwko nabywcy przedsiębiorstwa B spółki jawnej z siedzibą w Białymstoku – Hotel spółce z ograniczoną odpowiedzialnością przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Augustowie P (sygn. Km 0/17). Egzekucję skierowano do nieruchomości położonej w Augustowie. Wierzyciel na bieżąco informował wszystkich ww. komornikach o wpłatach dokonanych przez dłużnika bezpośrednio do rąk wierzyciela.   

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu co do zasady.

Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2018 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku P umorzył postępowanie egzekucyjne na wniosek wierzyciela (pkt 1), ustalając jego koszty na 11.314,75 zł, w tym: 75,22 zł koszty doręczania korespondencji, 90 zł opłata za wpis w KW i 11.149,53 zł opłata stosunkowa w stawce 5%, w całości obciążając nimi dłużnika. Komornik przyznał wierzycielowi od dłużnika koszty zastępstwa prawnego w kwocie 5.400 zł (pkt 2).

Dłużnik zwraca wierzycielowi koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji, w tym koszty poszukiwania majątku dłużnika. Koszty ściąga się wraz z egzekwowanym roszczeniem. Koszty egzekucji ustala postanowieniem komornik, jeżeli przeprowadzenie egzekucji należy do niego. Na postanowienie sądu zażalenie przysługuje stronom oraz komornikowi (art. 770 k.p.c.).

Komornikowi należy się zwrot wydatków gotówkowych poniesionych w toku egzekucji tylko w zakresie określonym ustawą (art. 39 u.k.s.e.).

Zgodnie zaś z art. 49 ust. 1- 2a i 4 u.k.s.e. w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże w przypadku wyegzekwowania świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego jak również wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zasiłku dla bezrobotnych, dodatku aktywizacyjnego, stypendium oraz dodatku szkoleniowego, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 8% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego (ust. 1). W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela oraz na podstawie art. 824 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże, w razie umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 1/20 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego (ust. 2). Przepisu ust. 2 nie stosuje się jeżeli dłużnik wykaże, że orzeczenie na którym oparto klauzulę wykonalności zostało uchylone lub zmienione w taki sposób, iż nie nadaje się do wykonania, utraciło moc lub tytuł wykonawczy został pozbawiony wykonalności z przyczyn innych niż zaspokojenie wierzyciela. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio (ust. 2a). W przypadku niecelowego wszczęcia postępowania egzekucyjnego opłaty, o których mowa w ust. 1 i 2, uiszcza wierzyciel. W celu ich pobrania komornik wydaje postanowienie, w którym wzywa wierzyciela do uiszczenia należności z tego tytułu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie po uprawomocnieniu się podlega wykonaniu w drodze egzekucji bez zaopatrywania w klauzulę wykonalności (ust. 4).

Pojęcie niecelowości wszczęcia egzekucji nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Wskazuje się, że postępowanie egzekucyjne jest niecelowo wszczęte, gdy już w chwili złożenia wniosku egzekucyjnego czynności podejmowane przez komornika nie mogły doprowadzić do zrealizowania obowiązku objętego tytułem wykonawczym, zaś wierzyciel jeszcze przed złożeniem wniosku egzekucyjnego mógł się o tym dowiedzieć i nie składać wniosku egzekucyjnego (Z. Merchel, Koszty komorniczego postępowania egzekucyjnego po zmianie dokonanej ustawą z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz niektórych innych ustaw, PPE 2007, Nr 6–8, s. 67). Taka okoliczność może mieć miejsce wówczas, gdy dłużnik nie dał powodu do wszczęcia przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego ze względu na dobrowolną realizację obowiązku świadczenia, jak również w przypadku wszczęcia egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego pozbawionego wykonalności, wszczęcia egzekucji z majątku dłużnika mimo posiadania przez wierzyciela zastawu zabezpieczającego pełne zaspokojenie roszczenia, chyba że egzekucja została skierowana do przedmiotu zastawu. Ocena niecelowości wszczęcia postępowania egzekucyjnego w każdym przypadku dokonywana jest na chwilę jego zainicjowania (uchwała SN z 8.3.2013 r., III CZP 109/12, OSNC 2013, Nr 10, poz. 115)(Durda, Komentarz do art. 49 u.k.s.e., Legalis 2016).

Komornikowi należy się zwrot poniesionych w sprawie wydatków gotówkowych, poniesionych opłat, jak i opłata egzekucyjna. Zakres ww. kosztów określa wniosek egzekucyjny, którym komornik jest związany. Ocenić należało, kogo winny obciążać koszty postępowania sygn. akt PK Km /17.   

W postępowaniu sygn. akt PK Km /17 egzekucja skierowana została do nieruchomości dłużnika, dla której Sąd Rejonowy w Białymstoku IX Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi KW nr BI1B/. Postępowanie sygn. akt PK Km /17 wszczęte zostało w dacie 26 maja 2017 r. Jak wynika z analizy KW nr BI1B/owa nieruchomość w tej dacie była już zajęta przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku P. Stąd złożenie wniosku egzekucyjnego u tego Komornika było w pełni uzasadnione. Zgodnie z art. 927 § 1 k.p.c. wierzyciel, który skierował egzekucję do nieruchomości po jej zajęciu przez innego wierzyciela, przyłącza się do postępowania wszczętego wcześniej i nie może żądać powtórzenia czynności już dokonanych; poza tym ma te same prawa co pierwszy wierzyciel.

Podkreślenia wymaga, iż ocena celowości wszczęcia postępowania egzekucyjnego w każdym przypadku dokonywana jest na chwilę jego zainicjowania, a nie na jakąkolwiek inną chwilę. Skoro postępowanie sygn. akt Km xx/17 wszczęte zostało dnia 26 maja 2017 r., to jest to jedyna chwilą, na którą należy oceniać świadomość wierzyciela w zakresie niecelowości wszczęcia postępowania. Jak wynika z analizy karty rozliczeniowej w aktach sygn. Km 225/17 w dacie 16 maja 2017 r. dług solidarny został zaspokojony do kwoty 1.539,64 zł. Stąd w tej części wszczęcie postępowania egzekucyjnego sygn. akt Km xx/17 było niecelowe. Postępowanie sygn. Km 1890/17 wszczęte zostało po dacie 26 maja 2017 r.

Sąd nie dopatrzył się podstaw do zmiany rozstrzygnięcia o wysokości kosztów egzekucyjnych. W myśl art. 46 u.k.s.e. do wartości egzekwowanego świadczenia lub zabezpieczonego roszczenia, stanowiącej podstawę ustalenia opłaty wlicza się odsetki, koszty i inne należności podlegające egzekucji lub zabezpieczeniu wraz ze świadczeniem głównym w dniu złożenia wniosku lub rozszerzenia egzekucji, z zastrzeżeniem ust. 2 (ust. 1). Do wartości, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kosztów toczącego się postępowania egzekucyjnego, wykonania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia lub europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym oraz kosztów zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego w tym postępowaniu (ust. 2). Przy oznaczaniu wartości egzekwowanego świadczenia każde rozpoczęte 10 zł liczy się za pełne (ust. 3). Użyty w treści art. 49 ust. 2 u.o.k.s.e. zwrot „wartość świadczenia pozostałego do wyegzekwowania”, od której to wartości komornik winien pobrać 5% opłatę stosunkową, oznacza wartość świadczenia objętego wnioskiem wierzyciela o umorzenie postępowania egzekucyjnego lub świadczenia, którego egzekucja uległa umorzeniu na podstawie art. 824 pkt 4 k.p.c. Jest to wartość świadczenia, które pozostawałoby do wyegzekwowania, gdyby nie doszło do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Nie ma przy tym znaczenia przyczyna, z powodu której wierzyciel zażądał umorzenia postępowania egzekucyjnego. Może nią być na przykład uzyskanie świadczenia bezpośrednio od dłużnika lub potrącenie W orzecznictwie przesądzono, iż od wpłat dokonanych bezpośrednio do rąk wierzyciela naliczana jest opłata w stawce 5%.    

Komornik ustalił podstawę opłaty na 222.990,60 zł, w tym: 185.642,70 zł należność główna, odsetki, 2.321 zł koszty procesu i 3.617 zł koszty zastępstwa procesowego. Skoro, na co wskazano już wyżej, egzekucja była niecelowa co do kwoty 1.539,64 zł, to opłatą egzekucyjna do wysokości 76,98 zł obciążyć należało wierzyciela. Wydatki gotówkowe, jak i opłaty stałe, powstały bez związku z wysokości egzekwowanej kwoty. Skoro egzekucja była celowa co do zasady, to ww. koszty winien ponieść dłużnik.

Koszty zastępstwa prawnego należy ustalać na podstawie rozporządzenia obowiązującego na chwilę wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a zatem w stanie faktycznym sprawy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, zmienionego rozporządzeniem z dnia 3 października 2016 r. Co prawda w petitum skarżonego postanowienia Komornik błędnie powołał się na przepisy Rozporządzenia ws. opłat za czynności radców prawnych z roku 2002, to jednak wysokość wynagrodzenia przyznanego pełnomocnikowi wierzyciela odpowiada prawu i aktualnemu Rozporządzeniu.

Odnosząc się do zarzutu skargi, iż koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym zostały już wcześniej ustalone postanowieniem komornika, a umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie wcześniej podjętych czynności, zatem ponowne rozstrzyganie o tych kosztach było nieuprawnione, wyjaśnić należy, iż umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie wcześniejszych czynności egzekucyjnych (ar. 826 k.p.c.), zatem prawidłowo Komornik zbiorczo orzekł o kosztach postępowania w postanowieniu o umorzeniu (art. 770 k.p.c.).

Postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych postępowania skargowego należało umorzyć. W skardze skarżąca zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych postępowania skargowego (k. 5). Omyłkowo przy przyjęciu skargi wydano zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty od skargi – którą skarżąca uiściła. Zarządzeniem z dnia 26 września 2018 r. wezwano skarżącą do wskazania, czy podtrzymuje wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu skargowym, czy też go cofa. W przypadku podtrzymania wniosku zobowiązano do wykazania, iż Spółka nie ma dostatecznych środków na uiszczenie kosztów sądowych (art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych) poprzez złożenie ostatniego sprawozdania finansowego spółki - w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarżąca cofa wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania skargowego. Zobowiązanie dłużniczka pozostawiła bez wykonania.

Stąd na zasadzie art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania skargowego orzeczono na zasadzie art. 770 k.p.c. i art. 100 zd. 2 k.p.c. w zw. z art. 109 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Wierzyciel przegrał jedynie w nieznacznym zakresie, stąd Sąd przyznał mu całe koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu skargowym (§ 8 ust. 1 pkt 8 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, zmienionego rozporządzeniem z dnia 3 października 2016 r.).








Sygn. akt II Co 1398/18
Zarządzenie


1.    Odnotować i zakreślić sprawę w Rep. „Co”.
2.    Odpis postanowienia doręczyć:
a)    pełnomocnikowi wierzyciela (bez pouczenia),
b)    dłużnikowi (z pouczeniem o skardze),
c)    Komornikowi (z pouczeniem o skardze).
3.    Po uprawomocnieniu się postanowienia odpis prawomocnego postanowienia przesłać Komornikowi, zwracając akta egzekucyjne.
4.    Po uprawomocnieniu zwrócić akta


data publikacji: 2019-02-12 09:41:30

Zobacz także:
Udzielenie przybicia sprzedaży nieruchomości.
Zażalenie na postanowienie w przedmocie przybicia właności nieruchomości.
Skarga na czynność komornika - opłata za odnalezienie majątku.
Skarga na komornika za rozliczenie wydatków w postępowaniu egzekucyjnym
Skarga na czynności komornika - wadliwe rozliczenie kosztów
Rozliczenie podatku VAT w kosztach komornika
Skarga dłużnika na koszty w postępowaniu egzekucyjnym
Skarga na komornika, wadliwe wyliczenie kosztów postępowania
Skarga na komornika - uchylenie postanowienia o umorzeniu egzekucji.
Skarga na komornika - ustalenie kosztów postępowania
Skarga na komornika, zmiana kosztów egzekucji
Skarga na komornika w przedmiocie ustalonych kosztów egzekucji.
Zabezpieczenie powództwa przeciwegzekucyjnego
Postanowienie jakie publikujemy - dotyczyło złożonego zażalenia na odmowę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skazany pozostawał w przekonaniu, że Sąd sprawę odroczy i nie będzie procedował pod jego nieobecność. Z uwagi na zmianę przepisów - Sąd rozprawę przeprowadził i wydał wyrok skazujący, o czym oskarżony nie wiedział. Docelowo wniosek o przywrócenie terminu nie został uwzględniony
Klient zgłosił się do kancelarii z wydanym przeciwko niemu nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym. Na skutek zarzutów procesowych, Sąd powództwo oddalił - obciążając stronę powodową kosztami zastępstwa procesowego.