Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji

Aktualności

» jesteś tutaj: » Aktualności
Skarga dłużnika na koszty w postępowaniu egzekucyjnym

Sygn. akt II Cz /17


POSTANOWIENIE
                        
Dnia 26 października 2017 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący:      SSO B (ref.)
Sędziowie:      SSO J
  SSR del. P
po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 roku w Białymstoku
na posiedzeniu niejawnym
sprawy egzekucyjnej prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku M o sygn. akt Km 8156/14
z wniosku wierzycielki E
przeciwko dłużniczce E
o egzekucję świadczenia pieniężnego  
na skutek zażalenia dłużniczki   
od postanowienia Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 26 maja 2017 roku w sprawie ze skargi dłużniczki na czynność komornika w postaci postanowienia z dnia 8 lutego 2017 roku w przedmiocie kosztów postępowania egzekucyjnego - sygn. akt II Co /17

postanawia:

                                                              oddalić zażalenie.



       UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Białymstoku zmienił postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku M w ten sposób, że: a) spośród kosztów ujętych, jako koszty uzyskiwania informacji (art. 39.2.7)  wyłączył kwotę 60,00 złotych, związaną z opłatą od wniosku wieczystoksiegowego, do odrębnej pozycji wskazując, jako podstawę prawną jej naliczenia art. 924 k.p.c.  w zw. z art. 770 k.p.c.; b) koszty doręczenia korespondencji (art. 39.2.8) ustalił na kwotę 95,19  złotych, oraz łącznie ustalił częściowe koszty egzekucji określone w pkt. 2 zaskarżonego postanowienia na kwotę 323,48 zł.   oraz  stwierdził, że do zapłaty przez dłużnika E pozostaje kwota 8,92 zł. (pkt II postanowienia); oddalił skargę w pozostałym zakresie.

W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że analiza postanowienia z dnia 8 lutego 2017 r. objętego skargą wykazała, że co do zasady, każda z ujętych w nim pozycji znajduje umocowanie w przepisie wskazanym, jako podstawa prawna naliczenia poszczególnych kwot.

Odnosząc się do zarzutów dłużniczki stwierdził, iż zarówno  fakt obciążenia dłużniczki kwotą 40,47 złotych  tytułem zapłaty za odpowiedz ZUS udzieloną na zapytanie organu egzekucyjnego, jak i czynność zapytania nie budzą wątpliwości. Komornik  otrzymując wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego jest zobligowany do podejmowania czynności zmierzających do zaspokojenia wierzyciela. Standardową procedurą wdrażaną na początkowym etapie  każdego postępowania jest  kierowanie zapytań do szeregu instytucji. Fakt, że komornik prowadzi przeciwko dłużnikowi kilka lub kilkanaście odrębnych postępowań nie  zwalnia organu egzekucyjnego od obowiązku uzyskania aktualnych  danych,  w tym także danych ze zbioru danych osobowych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Postępowania egzekucyjne prowadzone w kancelarii Komornika M przeciwko E D. S były wszczynane w różnych datach.  W związku z tym status dłużniczki, w poszczególnych okresach, mógł ulegać różnym zmianom. Stąd też za bezpodstawne Sąd Rejonowy uznał oczekiwanie skarżącej, że Komornik powinien posługiwać się   informacjami  raz uzyskanymi w każdym z wszczynanych przeciwko dłużnikowi postępowań bez ich aktualizacji, która sprowadza się do wystosowania nowego zapytania.

Sąd stwierdził  również, że w procesie windykacyjnym,  w przypadku skierowania egzekucji do nieruchomości, pojawiają się koszty związane z wnioskiem o dokonanie stosownych wpisów w księdze wieczystej. Obowiązek dokonania wpisu o wszczęciu egzekucji z nieruchomości, bądź przyłączenia kolejnych postępowań  do już prowadzonej egzekucji wynika z  dyspozycji art. 924 k.p.c., obligującego komornika do  złożenia do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosku o wpis o wszczęciu egzekucji (§1), zaś w przypadku umorzenia postępowania lub zakończenia postępowania  egzekucyjnego w inny sposób – do złożenia wniosku o  wykreślenie  wpisu o wszczęciu egzekucji (§2).  Koszty wniosków wieczystoksięgowych, na etapie ich składania komornik pokrywa z zaliczek wierzyciela, jednakże  końcowo, jako koszty należące do kategorii niezbędnych do prowadzenia egzekucji,  zgodnie z zasadą art. 770 k.p.c., powinny obciążać  dłużnika.

Sąd I instancji uznał natomiast zasadność naruszenia przez Komornika  przepisu art. 133 § 3 k.p.c. Sąd ustalił na podstawie wyjaśnień Komornika, potwierdzonych analizą akt postępowania egzekucyjnego, że w toku sprawy Km 8156/14 na koszty doręczenia korespondencji złożyło się: piętnaście listów poleconych za zwrotnym potwierdzeniem odbioru po 5,06 zł. za sztukę, dwa listy za zwrotnym potwierdzeniem odbioru każdy po 4,63 zł., trzy listy za zwrotnym potwierdzeniem odbioru po 4.,46 zł/szt. oraz jeden list zwykły za 1, 11 zł., co łącznie dało kwotę 99,65 złotych kosztów doręczenia korespondencji. W sprawie zarówno do dłużniczki jak i do adwokata J, dublując korespondencję, przesłano jedynie postanowienie z dnia 8 lutego 2017 r. Koszt przedmiotowej przesyłki kierowanej do pełnomocnika dłużniczki wyniósł 4,46 złotych (fakt znany Sądowi z urzędu w związku z informacjami komornika udzielonymi m.in. w sprawach II Co /17, II Co 2/17, II Co 388/17, II Co 5/17).  Kwota ta, jako nienależnie naliczona nie mogła, w ocenie Sądu, obciążać dłużniczki, stąd uznając prawidłowość ustalenia kosztów doręczenia korespondencji w pozostałym zakresie, Sąd obniżył ich końcową wysokość o koszty korespondencji przesłanej adwokatowi, tj. 4,46 złotych , ustalając  ich łączną wysokość na  kwotę  95,19  złotych (pkt. II b) sentencji postanowienia). Sąd wskazał, że w sprawie Km 6/14 dłużniczka nie przedstawiła pełnomocnictwa, zatem działa samodzielnie. Doręczanie korespondencji związanej z tym postępowania adw. J. O, a więc pełnomocnikowi ustanowionemu do prowadzenia innej sprawy egzekucyjnej, nie mogło zostać zakwalifikowane, jako prawidłowe.

Z kolei odnosząc się do trzeciego z zarzutów, Sąd Rejonowy wskazał, że stosownie do art. 797 1 kpc (przepis uchylony ustawą z dnia 10.07.2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1311), która weszła w życie 8.09.2016 r.)  wierzyciel mógł zlecić komornikowi poszukiwanie za wynagrodzeniem majątku dłużnika. Odpłatność działań komornika została uregulowana w przepisie art. 53a ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, w brzmieniu obowiązującym dla rozstrzygania o kosztach niniejszego postępowania egzekucyjnego. Sąd ustalił, na podstawie analizy akt postępowania egzekucyjnego Km 6/14, że wierzyciel egzekwujący wystąpił  w sprawie z przedmiotowym żądaniem w sposób formalny (k. 2 akt egzek.), zaś w dniu 5 maja 2014 r. w konsekwencji powyższego,  E  została wezwana do  uiszczenia zaliczki na  wydatki  w kwocie 321,73 złotych, w tym w kwocie 63,84 zł  z tytułu zlecenia poszukiwania majątku dłużnika (k. 13 akt egzek.). Wobec powyższego zaliczenie kwoty przedmiotowej zaliczki w poczet wydatków rozliczanych postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy uznał za uzasadnione  i prawidłowe.

Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Rejonowego w Białymstoku złożyła dłużniczka E, zaskarżając orzeczenie w części tj. w zakresie pkt. II i III i zarzucając rozstrzygnięciu:

- naruszenie art. 924 kpc w zw. z art. 770 kpc poprzez zaakceptowanie kosztów poniesionych tytułem uzyskania przez komornika informacji w sprawie (np. od ZUS), podczas gdy komornik z uwagi na połączenie spraw dotyczących jednego dłużnika z urzędu dysponował wszystkimi informacjami o dłużniku, a nie było potrzeby aktualizacji posiadanych informacji, a także w innych sprawach wszczętych przez tego samego wierzyciela przeciwko temu samemu dłużnikowi jednego dnia również obciążono dłużnika kosztami uzyskania informacji (sprawy KM 8154/14, Km 8155/14).

- art. 233 § 1 kpc w zw. z art. 244 § 1 kpc poprzez ustalenie, że kwota 60 zł wskazana w postanowieniu jako koszt uzyskania informacji stanowi koszt dokonania wpisu w księdze wieczystej wbrew wyraźnemu brzmieniu skarżonego postanowienia,

- nierozpoznanie sprawy albowiem nie ustalenie przez Sąd, czy komornik podjął czynności w zakresie uzyskiwania informacji, a jeśli tak, to jakie i czy stosowną opłatę naliczył prawidłowo.

W związku z powyższym wniosła o uchylenie postanowienia w zaskarżonej części.

                  Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

       Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Sąd Rejonowy prawidłowo uznał, że choć podstawa prawna naliczenia kwoty 60 zł została wskazana wadliwie w postanowieniu Komornika Sądowego z dnia 8 lutego 2017 roku o częściowym ustaleniu kosztów egzekucyjnych w sprawie Km 8156/14, to kwota ta obciąża skarżącą.

Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Rejonowego, że kwota 60 zł wyszczególniona w postanowieniu komornika jako „koszty uzyskania informacji (art. 39.2.7.)” w rzeczywistości stanowi koszt dokonania wpisu o wszczęciu egzekucji w księdze wieczystej. Z akt sprawy wynika, że na wniosek wierzyciela o dokonanie zajęcia nieruchomości dłużnika, dla której prowadzona była księga wieczysta BI1B/00126189/5, konieczne było dokonanie wpisu o wszczęciu egzekucji, a uiszczona od wniosku w tym przedmiocie kwota wyniosła właśnie 60 zł.

Wbrew argumentacji skarżącej należało przyjąć za Sądem I instancji, iż przedmiotowa kwota stanowi wysokość opłaty sądowej związanej z czynnościami wieczystoksięgowymi, do których podjęcia komornik był zobowiązany na podstawie przepisu art. 924 § 1 k.p.c. Dotyczyło to złożenia wniosku o dokonanie w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, która stanowiła przedmiot egzekucji wzmianki o przyłączeniu się przez wierzyciela ze sprawy Km 8156/14 do toczącej się egzekucji z tejże nieruchomości. Jak wynika z akt sprawy egzekucyjnej Km 8156/14 przedmiotowy wniosek został złożony do Sądu Rejonowego w Białymstoku w dniu 29 sierpnia 2014 r. (k. 35-37 akt egzekucyjnych). Wysokość opłaty ponoszonej od tegoż wpisu określa zaś przepis art. 44 ust.1 pkt 6 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 623). Nie budzi jednocześnie wątpliwości określona przez Sąd Rejonowy podstawa prawna obciążenia dłużniczki ww. kwotą, bowiem jest to koszt należący do kategorii niezbędnych do prowadzenia egzekucji. Nie ma zatem racji skarżąca, jakoby w tym zakresie doszło do naruszenia przepisów art. 924 k.p.c. w zw. z art. 770 k.p.c.

Sąd Okręgowy wskazuje, iż faktycznie wymieniony koszt został w treści postanowienia z dnia 8.02.2017 r. określony jako „koszt uzyskiwania informacji” i sformułowanie to nie jest prawidłowe. Tym niemniej niezależnie już od samego nazewnictwa należy zwrócić uwagę na fakt, że czynność w postaci złożenia wniosku o wpis w księdze wieczystej została dokonana, zaś przedmiotowy wniosek został opłacony. Nie sposób jednocześnie pominąć, że do podjęcia ww. czynności Komornik sądowy był zobowiązany na podstawie przepisów prawa. W tym stanie rzeczy zdaniem Sądu Odwoławczego słusznie Sąd I instancji ww. koszt – pomimo literalnego określenia zawartego w treści postanowienia Komornika sądowego - zakwalifikował jako koszt związany z podjętymi w tej sprawie egzekucyjnej czynnościami wieczystoksięgowymi. Przedmiotowe koszty obciążają zaś dłużniczkę zgodnie z ogólną zasadą obowiązującą w postępowaniu egzekucyjnym, a wskazaną treścią art. 770 k.p.c.

     Odnosząc się zaś do zarzutu konieczności poniesienia kosztów tytułem uzyskania przez Komornika informacji w sprawie (np. od ZUS), należy za prawidłowe uznać stanowisko Sądu I instancji, który to wskazał, że standardową procedurą wdrażaną na początkowym etapie każdego postępowania jest kierowanie zapytań do szeregu instytucji. Komornik jest zobowiązany do podejmowania czynności zmierzających do zaspokojenia wierzyciela. Zauważyć należy, że z wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego jednoznacznie wynika, iż to wierzycielka wystąpiła z żądaniem zwrócenia się do szeregu instytucji w celu ustalenia majątku dłużnika. Tym samym zasadne było podjęcie tych czynności przez Komornika, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd Rejonowy, dodatkowo podając, iż Komornik zobligowany jest do posiadania aktualnych danych o dłużniku.

W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.


skarga dłużnika na komornika - stawka adwokacka

koszt sporządzenia skargi na komornika przez adwokata, cennik usługi

porady prawne w sprawach egzekucyjnych

udział adwokata w czynnościach egzekucyjnych

skarga na koszty komornicze, opłata od skargi

cennik usług adwokata w sprawach egzekucyjnych

data publikacji: 2017-11-02 15:04:05

Zobacz także:
Zabezpieczenie roszczenia w toku procesu.
Udzielenie przybicia sprzedaży nieruchomości.
Zażalenie na postanowienie w przedmocie przybicia właności nieruchomości.
Opłata za odnalezienie majątku dłuznika.
Zwrot kosztów obrony - oskarżonemu w przypadku uniewinnienia.
Skarga na czynność komornika - opłata za odnalezienie majątku.
Skarga na komornika za rozliczenie wydatków w postępowaniu egzekucyjnym
Skarga na czynności komornika - wadliwe rozliczenie kosztów
Rozliczenie podatku VAT w kosztach komornika
Koszty procesowe na rzecz dłużnika w postępowaniu egzekucyjnym.
Skarga na komornika, wadliwe wyliczenie kosztów postępowania
Skarga na komornika - uchylenie postanowienia o umorzeniu egzekucji.
Skarga na komornika - ustalenie kosztów postępowania
Skarga na komornika, zmiana kosztów egzekucji
Skarga na komornika - rozliczenie kosztów egzekucji.
Zabezpieczenie powództwa przeciwegzekucyjnego
Zażalenie na postanowienie o zabezpieczeniu roszczenia
Odmowa wszczęcia postępowania karnego - zażalenie do Sądu
Nakaz opuszczenia domu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym
Postanowienie jakie publikujemy - dotyczyło złożonego zażalenia na odmowę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skazany pozostawał w przekonaniu, że Sąd sprawę odroczy i nie będzie procedował pod jego nieobecność. Z uwagi na zmianę przepisów - Sąd rozprawę przeprowadził i wydał wyrok skazujący, o czym oskarżony nie wiedział. Docelowo wniosek o przywrócenie terminu nie został uwzględniony
Klient zgłosił się do kancelarii z wydanym przeciwko niemu nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym. Na skutek zarzutów procesowych, Sąd powództwo oddalił - obciążając stronę powodową kosztami zastępstwa procesowego.