Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji

Prawnik radzi

» jesteś tutaj: » Dla klienta » Prawnik radzi
Przesłanki wyroku łącznego - zasady łączenia kar.

Sygn. akt III K /15

W Y R O K
W  IMIENIU   RZECZYPOSPOLITEJ  POLSKIEJ                                               
                                                                                             Dnia 13 kwietnia 2015 r.
 
Sąd Rejonowy w Białymstoku III Wydział Karny w składzie:

        Przewodnicząca    SSR M.
        Protokolant              J.

przy udziale Prokuratora Urszuli S.
po rozpoznaniu na rozprawach w dniach 09 marca 2015 roku i 13 kwietnia 2015 roku
sprawy:
Bartosza S. s. Bogdana i Ewy z domu T.
 ur. 24.11.1988 r. w Białymstoku

skazanego prawomocnymi wyrokami:
1.    Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 3 grudnia 2007 roku w sprawie          III K x/07 za czyn popełniony w dniu 11 lutego 2007 roku na mocy                                      art. 13 § 1 kk w zw. z art. 282 kk w zb. z art. 157 § 2 kk skazano, a na mocy                      art. 14 § 1 kk w zw. z art. 282 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierzono karę                        1 (jednego) roku pozbawienia wolności; na mocy art. 69 § 1 i 2 kk,                                     art. 70 § 2 kk i art. 73 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawieszono na okres 3 lat i oddano skazanego pod dozór kuratora; na mocy                       art. 46 § 2 kk zobowiązano do uiszczenia na rzecz pokrzywdzonego nawiązki                          w kwocie 500 zł, zasądzono opłatę i obciążono pozostałymi kosztami sądowymi; postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności.
2.    Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 17 czerwca 2008 roku w sprawie                      XV K x/08 za czyn popełniony w dniu 16 sierpnia 2007 roku na mocy                       art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet kary zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności dniu 5 września 2007 roku,  na podstawie art. 42 § 2 kk orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat; na podstawie art. 46 § 1 kk orzeczono obowiązek częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej kwoty 5000 złotych, zasądzono opłatę i obciążono skazanego pozostałymi kosztami sądowymi.
3.    Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 17 grudnia 2009 roku w sprawie                 VII K x/09 za czyn I popełniony w dniu 14 sierpnia 2009 roku na mocy                art. 222 § 1 kk na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, za czyn                 II popełniony w dniu 14 sierpnia 2009 roku na mocy art. 189 § 1 kk na karę                  4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, na mocy art. 85 kk, art. 86 § 1 kk wymierzono karę łączną 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, zwolniono skazanego od kosztów sądowych.
4.    Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 26 października 2011 roku w sprawie VII K x/11 za czyn popełniony w dniu 13 kwietnia 2007 roku na podstawie art. 286 § 1 kk w zb. z art. 297 § 1 kk w zw. z art.11 § 2 kk skazano, a na mocy art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierzono karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; zwolniono skazanego od kosztów sądowych.
5.    Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 25 stycznia 2012 roku w sprawie VII K 1108/11 – wyrok łączny połączono sprawy III K x/07, XV K x/08, VII K 618/11 na podstawie art. 85 kk, art. 86 § 1 kk wymierzono karę w wymiarze 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, umorzono postępowanie w zakresie połączenia kary orzeczonych wyrokiem w sprawie VII Kx/09; zwolniono skazanego od kosztów sądowych.

6.    Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 31 października 2012 roku w sprawie III K x/11 za czyny popełnione w okresie od 10 lipca 2008r. do 7 września 2008r. na podstawie art. 92 ust. 1 i 2 Ustawy  z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzono karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; zwolniono skazanego od kosztów sądowych.

I.    Na mocy art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. łączy wyroki Sądu Rejonowego w Białymstoku w sprawie VII K x/09  i Sądu Rejonowego w Białymstoku w sprawie III K x/11  i wymierza Bartoszowi Zzie karę łączną 2 (dwóch) lat  pozbawienia wolności.
II.    Na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej zalicza Bartoszowi Zzie okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach podlegających łączeniu.
III.    W pozostałym zakresie wyroki jednostkowe podlegające łączeniu pozostawia do odrębnego wykonania.
IV.    Na mocy art. 572 k.p.k. umarza postępowanie w zakresie połączenia wyroków w pozostałych sprawach.
V.    Zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych.



                                    Uzasadnienie


     Na podstawie zebranego materiału Sąd mógł ustalić, że Bartosz Za został skazany szeregiem wyroków wydanych przez tutejszy Sąd Rejonowy. I tak:

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 3 grudnia 2007 roku w wydanym w sprawie III K 1375/07 za czyn popełniony w dniu 11 lutego 2007 roku na mocy                                      art. 13 § 1 kk w zw. z art. 282 kk w zb. z art. 157 § 2 kk skazano, a na mocy art. 14 § 1 kk w zw. z art. 282 kk w zw. z art. 11 § 3 kkB.X wymierzono karę jednego roku pozbawienia wolności, której wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawieszono na okres 3 lat i oddano skazanego pod dozór kuratora; na mocy art. 46 § 2 kk zobowiązano skazanego do uiszczenia na rzecz pokrzywdzonego nawiązki w kwocie 500 zł, zasądzono opłatę i obciążono pozostałymi kosztami sądowymi; postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 17 czerwca 2008 roku w sprawie XV K 220/08 za czyn popełniony w dniu 16 sierpnia 2007 roku na mocy  art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk skazano B. Zę na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet kary zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności dniu 5 września 2007 roku,  na podstawie art. 42 § 2 kk orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat; na podstawie art. 46 § 1 kk orzeczono obowiązek częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej kwoty 5000 złotych, zasądzono opłatę i obciążono skazanego pozostałymi kosztami sądowymi.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 17 grudnia 2009 roku w sprawie VII K 811/09 za czyn I popełniony w dniu 14 sierpnia 2009 roku na mocy art. 222 § 1 kk skazano Zę na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, za czyn II popełniony w dniu 14 sierpnia 2009 roku na mocy art. 189 § 1 kk skazano go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, na mocy art. 85 kk, art. 86 § 1 kk wymierzono karę łączną 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, zwolniono skazanego od kosztów sądowych.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 26 października 2011 roku w sprawie VII K 618/11 za czyn popełniony w dniu 13 kwietnia 2007 roku na podstawie art. 286 § 1 kk w zb. z art. 297 § 1 kk w zw. z art.11 § 2 kk Bartosza Zę skazano, a na mocy art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierzono karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; zwolniono skazanego od kosztów sądowych.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 25 stycznia 2012 roku w sprawie VII K 1108/11 – wyrok łączny połączono kary orzeczone w sprawach III K 1375/07, XV K 220/08, VII K 618/11 i na podstawie art. 85 kk, art. 86 § 1 kk wymierzono skazanemu w nich karę w wymiarze 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, umorzono postępowanie w zakresie połączenia kary orzeczonych wyrokiem w sprawie VII K 811/09; zwolniono skazanego od kosztów sądowych.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 31 października 2012 roku wydanym w sprawie III K 595/11 za czyny popełnione w okresie od 10 lipca 2008r. do 7 września 2008r. na podstawie art. 92 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzono karę Bartoszowi Szubździe 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; zwolniono skazanego od kosztów sądowych. W tej sprawie orzeczeniem I instancji Za został skazany za jeszcze jeden czyn, jednakże orzeczeniem Sądu Okręgowego w Białymstoku wydanym w rozpoznaniu apelacji od przedmiotowego wyroku uniewinniono B. Zę od popełnienia drugiego z zarzucanych mu czynów.

Sad zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 569 § 1 kpk wyrok łączny wydaje się jeżeli zachodzą warunki do wymierzenia kary łącznej, te zaś są określone w art.85 kk i następnych. Z treści tych przepisów wynika, że Sąd wymierza karę łączną, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy, chociażby nieprawomocny wyrok skazujący, za którekolwiek z tych przestępstw.

Kwestię jak rozumieć „zanim zapadł pierwszy” jednoznacznie rozstrzygnął SN, w uchwale z dnia 25 lutego 2005 roku (I KZP 36/04) stanowiąc, że zwrot ten odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku poddanego analizie w zakresie ewentualnego objęcia go wyrokiem łącznym. Przy zastosowaniu powyższych kryteriów należy poruszać się przy ocenie konfiguracji dat wydanych wyroków oraz dat popełnienia objętych nimi czynów w kontekście oczywiście przesłanek wydania wyroku łącznego.

Sąd orzekać może na wniosek skazanego lub jego obrońcy, ale również  z urzędu.

Sąd uznał, że wniosek obrońcy skazanego Bartosza Zy o wydanie wyroku łącznego należy uwzględnić.

Przechodząc do analizy przesłanek warunkujących wydanie wyroku łącznego – w zakresie wskazanych wyżej wyroków jednostkowych należy stwierdzić, że  najwcześniejszy ze wskazanych we wniosku wyroków zapadł w sprawie VII K 811/09 bo dnia 17 grudnia 2009 roku, dotyczył czynu z 14 lipca 2009 roku. Kolejny wyrok, podlegający łączeniu to wyrok  wydany w sprawie III K 595/11 z 30 października 2012 r., ale dotyczył czynu popełnionego również 14 lipca 2009 roku. Następny wyrok jednostkowy wydany w sprawie VII K 618/11 z 26 maja 2011 roku dotyczył czynu z 13.04.2007 roku, jednakże został połączony z innymi skazaniami Bartosza Zy w wyroku łącznym ze sprawy VII K 1108/11. Co do innych wyroków nie zachodziły podstawy do wydania wyroku łącznego przede wszystkim dlatego, że zostały już objęte wydanym wobec skazanego wyrokiem łącznym w sprawie VII K 1108/11.

Przy orzekaniu wyroku łącznego Sąd może zastosować trzy metody łączenia kar. Pierwszą z nich jest oparcie się na zasadzie kumulacji, a zatem na prostym dodaniu kar jednostkowych i orzeczeniu kary łącznej stanowiącej ich sumę. Druga - metoda absorpcji, polega na wymierzaniu kary w najniższym możliwym rozmiarze, tj. pochłonięcia kar w niższych rozmiarach przez najsurowszą. Niewątpliwie ten rodzaj łączenia kar można zastosować do najlepiej ocenianych sprawców, których przebieg resocjalizacji jest wysoce zaawansowany. Trzecim sposobem jest łączenie kar na zasadzie asperacji i wymierzenie kary między sumą kar jednostkowych a najwyższą karą orzeczoną w poszczególnych sprawach.

W sprawie przedmiotowej Sąd uznał, że wobec skazanego należy zastosować łączenie kar na zasadzie absorpcji.

Decydując się na taką metodę łączenia kar Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim fakt, że czyny osądzone w tych sprawach zostały popełnione w tym samym dniu a skazania dotyczyły praktycznie innych aspektów zachowania skazanego. Można przewidywać, że w przypadku rozpoznawania tych czynów w jednej sprawie zapadłby wyrok uwzględniający społeczną szkodliwość czynów przypisanych Bartoszowi Szubździe tak, jakby rozpoznawano jeden czyn. Okoliczność ta przemawiała za przyjęciem, że kara dwóch lat pozbawienia wolności jest wobec skazanego kara sprawiedliwą i w pełny sposób odzwierciedlającą stopień zawinienia i społeczną szkodliwość działania skazanego. Wziąć należało pod uwagę i to, że skazany był w sprawie III K 595/11 pozbawiony wolności w okresie od 14.07.2009 do 8.12.2009.

Nie było w ocenie Sądu podstaw do warunkowego zawieszenia wykonania tak orzeczonej kary. Należy zważyć na to, że instytucję tę prawo karne zezwala stosować w sytuacji, kiedy Sąd uznaje, przede wszystkim, że mimo niewykonywania kary sprawca przestępstwa nie będzie powracał do naruszania prawa, właściwie zrozumie naganność swego zachowania, da swoistą rękojmię zmiany postępowania po skazaniu. Decydując o warunkowym zawieszeniu wykonania kary Sąd bierze więc pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy tryb życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa.

Postawa Bartosza Zy nie daję rękojmi przestrzegania prawa. Wskazać należy, że Za był do tej pory wielokrotnie karany za różne przestępstwa począwszy od 2007 roku. Stosowane wobec niego kary z warunkowym zawieszeniem ich wykonania nie powstrzymały go od popełniania kolejnych przestępstw. Co więcej takiego wpływu nie miały też na skazanego bezwzględne kary pozbawienia wolności. Skazany we wniosku o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec niego w sprawie III K 595/11 podnosił ciężkie warunki dla jego rodziny, jakie pociągałyby za sobą wykonanie kary 2 lat pozbawienia wolności. Skazany podnosił i opisywał we wniosku aktualne swoje warunki życia. Tutejszy Sąd Rejonowy postanowieniem z 13 stycznia 2015 roku /Ko 1499/14/ nie uwzględnił wniosku o odroczenie uznając, że podnoszone przez Zę argumenty nie przemawiają za przesunięciem początku odbywania kary. Rozstrzygnięcie w tym zakresie zostało poddane kontroli instancyjnej a Sąd Okręgowy w Białymstoku postanowieniem z dnia 12 marca 2015 roku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Sąd popiera argumentację zastosowaną w obu tych postanowieniach i uznaje, że jakkolwiek Za twierdzi, że zmienił swoje zachowanie, to nie można mu zaufać kolejny raz.

Zdaniem Sądu powyżej określona kara odzwierciedla zawartość kryminalną zachowań skazanego, jest dotkliwa, adekwatna do różnorodnego rodzaju popełnionych przez niego czynów, charakteryzujących się znacznym stopniem społecznej szkodliwości oraz do warunków osobistych skazanego. Kara – zdaniem Sądu – odpowiada wymogom prewencji ogólnej, tj. funkcji, jaką kara ma spełniać w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak i prewencji szczególnej - względem samego skazanego, zapewniając prawidłową jego resocjalizację.
Zgodnie z treścią art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonych kar łącznych zaliczono skazanemu okresy dotychczas odbytych kar oraz okresy tymczasowego aresztowania w sprawie.

W pozostałym zakresie rozważania dotyczące wydania wyroku łącznego nie mogły dać pozytywnego rezultatu, ze względu choćby na powagę rzeczy osądzonej.

O kosztach Sąd orzekł na mocy art. art. 624 §1 kpk uznając, że skazany odbywając karę pozbawienia wolności nie będzie w stanie ponosić kosztów postępowania a i obecna jego sytuacja majątkowa nie pozwala mu na realne uiszczenie kosztów.





sprawy karne - adwokat Białystok

porady prawne i pomoc prawna w sprawach karnych kancelaria adwokacka w Białymstoku

adwokaci Białystok - cennik spraw karnych
 

data publikacji: 2015-05-15 12:12:29
Postanowienie jakie publikujemy - dotyczyło złożonego zażalenia na odmowę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skazany pozostawał w przekonaniu, że Sąd sprawę odroczy i nie będzie procedował pod jego nieobecność. Z uwagi na zmianę przepisów - Sąd rozprawę przeprowadził i wydał wyrok skazujący, o czym oskarżony nie wiedział. Docelowo wniosek o przywrócenie terminu nie został uwzględniony
Klient zgłosił się do kancelarii z wydanym przeciwko niemu nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym. Na skutek zarzutów procesowych, Sąd powództwo oddalił - obciążając stronę powodową kosztami zastępstwa procesowego.