Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji

Aktualności

» jesteś tutaj: » Aktualności
Prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu w warunkach recydywy

Sygn. akt VIII Ka /16


W Y R O K
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

            Dnia 14 lipca 2016 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
            Przewodniczący:   SSO R
                        Protokolant: T
Przy udziale prokuratora B   
po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016 roku
sprawy  Xna  Marka  Zo  oskarżonego z art.178a  §  4 kk  w zw. z art. 64 § 1 kk  
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego i  prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim  z dnia 23 marca 2016 roku, sygn. akt VIII K /15;
I.    Zmienia zaskarżony wyrok w pkt. II w ten sposób że za podstawę orzeczonego środka karnego przyjmuje art.42 § 4 kk w miejsce art. 42§3 kk
II.    W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy
III.    Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata Z kwotę 516 (pięćset szesnaście) złotych i 60 (sześćdziesiąt) groszy za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczy, w tym kwotę 96 (dziewięćdziesiąt sześć) złotych i 60 (sześćdziesiąt) groszy tytułem23% stawki podatku VAT.
IV.    Kosztami sądowymi postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

U z a s a d n i e n i e

Xn Y Zo został oskarżony o to, że:
I.    W dniu 12 sierpnia 2015 r. o godz.17:20 w Xach na ul. Słowackiego w ruchu lądowym prowadził motorower marki Q o nr rej. BSI xxx znajdując się w stanie nietrzeźwości 1,20 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości sygn. akt VIII K 382/07, VIII K 531/10 przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1k.k.
II.    W dniu 29 sierpnia 2015 r. o godz.17:40 w Xach na ul. 3 Maja w ruchu lądowym prowadził motorower marki Q o nr rej. BSI xxx znajdując się w stanie nietrzeźwości 1,40 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości sygn. akt VIII K 382/07, VIII K 531/10 przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1k.k.
Wyrokiem z dnia 23.03.2016 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VIII K  341/15 Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim:
I.    Oskarżonego Xna Marka Zo uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów popełnionych w sposób opisany powyżej, z tym ustaleniem, że czyny opisane w punkcie I i II aktu oskarżenia stanowią ciąg przestępstw i za to na podstawie art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 kk  skazał go na karę 10  miesięcy pozbawienia wolności.
II.    Na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio.
III.    Na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 zł.
IV.    Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 zł tytułem opłaty i obciążył go pozostałymi kosztami procesu.
Apelację od powyższego wyroku, na podstawie art. 425 § 1 i 2 i art. 444 k.p.k. złożył oskarżyciel publiczny zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego. Na zasadzie art. 427 § 1 i 2 k.p.k., art. 438 pkt 1 k.p.k., art.. 437 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił mu obrazę przepisów prawa materialnego w postaci art. 42 § 4 k.k. poprzez błędne wskazanie przepisu art. 42 § 3 k.k. jako podstawy orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, podczas gdy w przypadku ponownego skazania za przestępstwo z art. 178a § 4 k.k. należało orzec zakaz na podstawie art. 42 § 4 k.k.
Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio na podstawie art. 42 § 4 k.k.
Apelację od powyższego wyroku wniósł także sam oskarżony w części dotyczącej pkt II i III tego wyroku. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił sprzeczność ustaleń faktycznych i zebranego materiału dowodowego z treścią regulacji powołanych w ww. punktach zaskarżonego rozstrzygnięcia, polegająca na zastosowaniu art. 42 § 3 k.k. zamiast art. 42 § 4 k.k., a także rażącą surowość wymierzonej na jego rzecz kary. Wniósł o ponowne rozpoznanie sprawy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się zasadna w całości, zaś apelacja oskarżonego w takim zakresie w jakim doprowadziła do zmiany podstawy prawnej orzeczonego przez Sąd Rejonowy środka karnego w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. W pozostałym zakresie apelacja oskarżonego okazała się bezzasadna i jako taka nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie zaznaczyć należy, że w związku ze znowelizowanym, na mocy ustawy z dnia 27.11.2013. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2013 r. poz. 1247), brzmieniem art. 433§ 1 k.p.k. obowiązującym od dnia 1.07.2015 r., które ma zastosowanie w niniejszej sprawie, w której akt oskarżenia został wniesiony do sądu po ww. dacie (tj. 18.12.2015 r.), sprawa niniejsza podlegała rozpoznaniu w granicach zaskarżenia oraz podniesionych zarzutów, a w zakresie szerszym, jedynie w granicach wyznaczonych ramami ww. artykułu.  

Przyznać należało rację obu skarżącym, że w przypadku ponownego skazania osoby prowadzącej pojazd mechaniczny w warunkach określonych w art. 42 § 3 k.k., czyli między innymi w razie popełnienia przestępstwa określonego w art. 178a § 4 k.k., sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że Xn Y Zo został uprzednio skazany za przestępstwo z art. 178a § 4 k.k. w zw. z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim Wydziału VIII Karnego w Xach z dnia 30.12.2010 r. sygn. akt  VIII K 531/100, który uprawomocnił się w dniu 7.01.2011 r. (k. 125-128).  Sąd orzekający w niniejszej sprawie, miał zatem obowiązek wymierzenia względem oskarżonego przedmiotowego środka karnego na podstawie art. 42 § 4 k.k., a nie tak jak to zostało uczynione – na podstawie art. 42 § 3 k.k.

W tym zakresie zatem Sąd Okręgowy podzielając argumentacje zawartą w obu środkach odwoławczych, zmienił zaskarżony wyrok w przedmiotowym zakresie – tj. w zakresie pkt II w ten sposób, że za podstawę orzeczonego środka karnego przyjął art.42 § 4 k.k. w miejsce art. 42 § 3 k.k.

W pozostałym zakresie wyrok należało utrzymać w mocy, bowiem żadna ze stron nie kwestionowała dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych, ani sposobu procedowania Sądu Rejonowego. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się w procedowaniu Sądu I Instancji uchybień, które rodziłyby wątpliwości, co do merytorycznej zasadności zaskarżonego orzeczenia, w tym takich, które powinny być brane pod uwagę w postępowaniu odwoławczym z urzędu. Przyznać zatem należy, iż działanie oskarżonego Xna Marka Zo faktycznie wyczerpało znamiona art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

W wyniku kontroli odwoławczej zaskarżonego orzeczenia Sąd Okręgowy doszedł do przekonania nie tylko o słuszności dokonanej przez Sąd I instancji oceny dowodów, wywiedzionych na ich podstawie ustaleń faktycznych i oceny prawnej zachowania oskarżonego, ale też wymierzonej względem niego sankcji karnej. W rezultacie nie znaleziono podstaw do podzielenia zarzutów zawartych w apelacji oskarżonego dotyczących rażącej surowości orzeczonej względem niego kary.

Zauważy należy, że pomimo wskazania przez oskarżonego, że kwestionuje on zaskarżony wyrok jedynie w zakresie jego pkt II i III, odnoszących się do środków karnych, to w treści uzasadnienia środka odwoławczego, wyraźnie odwołuje się do kary pozbawienia wolności wymierzonej w pkt I ww. orzeczenia. Zatem rozpoznając ten zarzut Sąd Okręgowy wziął pod uwagę całościową sankcję karną wymierzoną względem oskarżonego obejmująca zarówno karę pozbawienia wolności, jak i wymierzone środki karne.

Punktem wyjścia dla dokonania oceny przedmiotowego zarzutu stać się musi przypomnienie, iż rażąca niewspółmierność (surowość/łagodność) kary w rozumieniu art. 438 pkt 4 k.p.k. zachodzić może jedynie wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można byłoby przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą, jaką należałoby wymierzyć sprawcy w instancji odwoławczej, w następstwie prawidłowego zastosowania ogólnych zasad wymiaru kary przewidzianych w art. 53 k.k. (a także art. 54 § 1 k.k.), a karą wymierzoną przez Sąd I instancji.

    Nie chodzi przy tym o każdą różnicę w ocenach wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, że karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby – także w potocznym znaczeniu tego słowa – rażąco niewspółmierną, to znaczy niewspółmierną w stopniu niedającym się zaakceptować.

    Tym samym rażąca niewspółmierność kary zachodziłaby wtedy, gdyby suma kar orzeczonych za przypisane przestępstwo nie uwzględniała należycie stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz nie realizowała w wystarczającej mierze celu kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, z jednoczesnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie ma osiągnąć względem oskarżonego. Te same zasady znajdują zastosowanie w przypadku orzekania o środkach karnych (art. 56 k.k.).

    W każdym wypadku sąd musi jednak baczyć na to, aby dolegliwość represji skierowanej przeciwko oskarżonemu nie przekraczała stopnia jego winy – zasada winy pełni bowiem nie tylko funkcję legitymującą odpowiedzialność karną, ale i limitującą wysokość kary, która nie może przekraczać stopnia winy. Ustalając zaś ów stopień winy sąd uwzględnia zarówno przesłanki zarzucalności (zdolności do zawinienia, możności rozpoznania bezprawności czynu), jak i stosunek sprawcy do popełnionego czynu, czyli dokonuje oceny jego zamiaru  oraz motywu i sposobu działania.

    Z kolei zgodnie z zasadą współmierności kary do stopnia społecznej szkodliwości czynu przy wymiarze kary uwzględnia się podmiotowe i przedmiotowe przesłanki określone w art. 115 § 2 k.k. W zależności od oceny motywów i sposobu popełnienia przestępstwa, osobowości sprawcy, stopnia jego demoralizacji i zagrożenia, jakie przedstawia on dla porządku prawnego, różnie kształtują się wskazania co do zapobiegawczego i wychowawczego oddziaływania kary. Oznacza to, iż zadanie sądu sprowadza się nie tylko do określenia kary odpowiadającej stopniowi społecznej szkodliwości  ustalonemu według kryteriów z art. 115 § 2 k.k. ) przypisanego czynu, lecz również do rozważenia celowości zastosowanej kary w odniesieniu do konkretnego sprawcy.

    Z całą mocą Sąd Odwoławczy zobowiązany jest podkreślić, iż wzgląd na społeczne oddziaływanie kary, jako jeden z jej celów, podyktowany jest potrzebą przekonania społeczeństwa o nieuchronności kary za naruszenie dóbr chronionych prawem i nieopłacalności zamachów na te dobra. Nie może być on wszakże rozumiany w sposób jednostronny i równoznaczny z wymaganiem wymierzania wyłącznie surowych kar -  oznacza jedynie potrzebę wymierzenia takich kar, jakie odpowiadają społecznemu poczuciu sprawiedliwości, tworzą atmosferę zaufania do obowiązującego systemu prawnego i potępienia dla tych, którzy to prawo łamią (por. np. SN, IV KRN 6/74, OSNKW 1974/7 -8/ 134; SN, V KR 190/77, OSNKW 1978/4–5 /44; V KR 249/82, OSNKW 1983/6/41; SN, III KRN 33/74, OSNKW 1974/11/201). Dyrektywa kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa oznacza zatem branie pod uwagę społecznego odbioru kary, przy czym, zdaniem Sądu Okręgowego, względy ogólnoprewencyjne mają zostać osiągnięte przede wszystkim przez nieuchronność poniesienia odpowiedzialności karnej.

    W kontekście przywołanej wyżej argumentacji Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, iż - wbrew twierdzeniom zawartym w środku odwoławczym, rozstrzygnięcie Sądu I instancji w zakresie kary nie może zostać ocenione jako nierespektujące zasad określonych w art. 53 k.k., a tym samym noszące cechy nadmiernej i  nieuzasadnionej okolicznościami sprawy nadmiernej surowości, czy też jako krzywdzące – na co wskazuje skarżący. Sąd Rejonowy wskazał argumenty, które zadecydowały o wymiarze kary i środka karnego, jakie wynikają z treści kwestionowanego wyroku. Z rozważań tych wynika, iż uwzględnił on należycie wszystkie okoliczności  mające istotne znaczenie dla ustalenia karnoprawnych konsekwencji przypisanego oskarżonemu przestępnego zachowania.  Sąd Odwoławczy a quem podzielając zaprezentowany tam wywód i nie dostrzegając potrzeby jego powtarzania, a tym samym zbędnego powielania, do niej się odwołuje.

    Zaakcentowania wymaga jedynie, iż oskarżony Xn Y Zo był już wielokrotnie karany, w tym za przestępstwo analogiczne do objętego niniejszym postępowaniem. Wyczerpał przy tym przesłanki skazania w warunkach recydywy szczególnej zwykłej, co skutkowało skazaniem go w warunkach art. 64 § 1 k.k. Za Sądem Rejonowym stwierdzić należy, że zachowanie oskarżonego świadczy o świadomym nierespektowaniu norm prawnych, co uniemożliwiło wymierzenie wobec niego kary łagodniejszej. Wynikająca z tej części wyroku dolegliwość pozostaje we właściwych proporcjach do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu i jednocześnie spełni swe cele zapobiegawcze i wychowawcze.

Tym samym Sąd Okręgowy stwierdza, za Sądem Rejonowym, że  jedynie bezwzględna kara 10 miesięcy pozbawienia wolności spełni swoje cele prewencyjne i wychowawcze w stosunku do oskarżonego. Sąd meriti opisał w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia okoliczności uzasadniające wymierzenie względem oskarżonego sankcji karnych, z którymi to Sąd Okręgowy w pełni się zgadza i przyjmuje za własne. Tym samym w powyższym zakresie uzasadnienie Sądu Rejonowego należało uznać za wyczerpujące, a powtórzenie samych szczegółowych argumentów za zbędne.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.
O kosztach obrony z urzędu orzeczono na mocy art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k., zgodnie z którym stanowią one wydatek Skarbu Państwa. Wysokość kosztów ustalono zaś w oparciu § 17 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. 2015 poz. 1801).
O obciążeniu Skarbu Państwa kosztami postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy orzekł na mocy art. 633 k.p.k. mając na uwadze zasady słuszności.





prowadzenie po alkoholu w warunkach recydywy

prowadzenie spraw karnych adwokat Białystok

zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych dożywotni

środek karny za prowadzenie po alkoholu

cennik pomocy adwokata w sprawach karnych

pomoc prawna w sprawach karnych

data publikacji: 2016-08-18 10:33:06

Zobacz także:
Wyrok w sprawie prowadzenia pojazdu pod wpływem narkotyków
Wyrok karny - ograniczona poczytalność oskarżonego.
Wyrok karny - ograniczona poczytalność oskarżonego.
Wyrok karny - handel narkotykami.
Wyrok karny w sprawie o przerobienie dokumentu.
Wyrok w sprawie spożywania alkoholu w miejscu publicznym.
Wyrok w sprawie odszkodowania i zadośćuczynienia za wypadek drogowy.
Wyrok w sprawie o naruszenie dóbr osobistych.
Powództwo o zadośćuczynienie i rentę wyrównawczą.
Zakaz prowadzenia pojazdów - wyrok za kierowanie pod wpływem alkoholu
Przywłaszczenie powierzonego mienia.
Postanowienie w sprawie o zasiedzenie
Stosowanie środka zabezpieczającego w stosunku do osoby niemogącej ponosić odpowiedzialności karnej
Udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności
Postanowienie w przedmiocie rozpoznania prośby o ułaskawienie
Ocena konstytucyjności ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Wyrok w sprawie karnej - wypadek drogowy ze skutkiem śmiertelnym.
Wyrok w sprawie o wady dzieła - powództwo częściowe.
Zabezpieczenie roszczenia w toku procesu.
Wyrok w sprawie o zachowek - oddalenie powództwa.
Wyrok w sprawie o zachowek - oddalenie powództwa.
Naprawienie szkody w procesie karnym - utracone korzyści.
Odwołanie od decyzji o wyokości emerytury rolniczej.
Udzielenie przybicia sprzedaży nieruchomości.
Postanowienie w przedmiocie dalszego stosowania środka zabezpieczajacego.
Zadatek - umowa sprzedaży nieruchomości.
Powództwo o zadośćuczynienie za błąd lekarski.
Odszkodowanie za śmierć członka rodziny.
Zadośćuczynienie za skutki wypadku.
Przekroczenie prędkości, zdjecie z fotradaru - niewskazanie sprawcy.
Powództwo o przywrócenie posiadania - wyrok w sprawie.
Zabezpieczenie roszczenia alimentacyjnego, postanowienie Sądu odwoławczego
Powództwo o zapłatę z tytułu niespłaconego kredytu.
Powództwo o zapłatę z tytułu składki OC
Powództwo o odszkodowanie i zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych.
Wyrok w sprawie karnej - posiadanie papierosów bez akcyzy.
Odwołanie od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
Wniosek o zmianę postanowienia spadkowego.
Postanowienie w sprawie podziału majątku wspólnego.
Sprawa o przyznanie opiekunowi wynagrodzenia za opiekę nad całkowicie ubezwłasnowolnioną.
Powództwo o zapłatę z tytułu umowy zlecenia.
Postanowienie w sprawie wniosku o udzielenie przerwy w karze.
Postanowienie w sprawie o podział majątku.
Odszkdowanie za służebność przesyłu urządzeń telekomunikacyjnych.
Sprawa o wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia - sucess fee
Powództwo o zwrot pozyczki.
Zmiana środka karnego - zakazu prowadzenia pojazdów.
Założenie projektu nowej ustawy o komornikach.
Przedawnienie roszczeń z umowy pożyczki, zarzuty sądowe.
Wyrok w sprawie karnej o rozbój.
Postanowienie w sprawie o zabezpieczenie alimentów.
Zażalenie na postanowienie w przedmocie przybicia właności nieruchomości.
Zażalenie na postanowienie o kosztach w sprawie karnej.
Sprawa o stalenie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników.
Postanowienie w przedmiocie tymczasowego aresztu.
Wyrok za jazdę pod wpływem alkoholu - apelacja.
Uniewinnienie od zarzutu pobicia.
Postanowienie umarzające sprawę o zapłatę.
Umorzenie postępowania karnego o przywłaszczenie z uwagi na znikomą szkodliwość społeczną czynu.
Oddalenie wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie.
Tymczasowe aresztowanie w postępowaniu karnym.
Wyrok w sprawie o skapitalizowaną rentę.
Zmiana dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Wyrok karny - utrzymanie skazania.
Przywłaszczenie mienia - wyrok skazujący.
Skarga na czynność komornika - opłata za odnalezienie majątku.
Postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia alimentów.
Wady wykonanwcze w umowie o roboty budowlane, wyrok cwyilny.
Postanowienie w sprawie podziału majątku wspólnego.
Odstąpienie od umowy kupna samochodu
Pozbawienie wykonalności wyroku alimentacyjnego
Skarga na komornika, wadliwe wyliczenie kosztów postępowania
Posiadanie narkotyku, przypadek mniejszej wagi.
Cofnięcie daarowizny na drodze sądowej
Skarga na komornika - uchylenie postanowienia o umorzeniu egzekucji.
Powództwo o zapłatę za nieruchomość.
Skarga na komornika - ustalenie kosztów postępowania
Odszkodowanie za wycięcie lasu przez sąsiada.
Powództwo o zapłatę - wykup gruntu od Wspólnoty, za przekroczenie granic
Wyrok w sprawie o czyn z art. 197 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k.
Zmiana powództwa w trakcie procesu, oddalenie powództwa.
Odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lasu
Pozew o bezpodstawne wzbogacenie
Skarga na komornika, zmiana kosztów egzekucji
Skarga pauliańska, odpowiedzialność wspólników spółki jawnej
Przedawnienie roszczeń alimentacyjnych, władza rodzicielska a alimenty.
Kredyt we frankach szwajcarskich.
Powództwo o alimenty od dorosłego dziecka.
Powództwo o bezumowne korzystanie z nieruchomości. Służebność przesyłu
Złożenie sprzeciwu od nakazu zapłaty wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu .
Zażalenie na wysokość kosztów przynanych biegłym w sprawie.
Powództwo o zapłatę - odstąpienie od umowy zakupu pojazdu.
Roszczenie odszkodowawcze za zniszczenie najmowanej ruchomości
Skarga na komornika w przedmiocie ustalonych kosztów egzekucji.
Zażalenie na postanowienie o zabezpieczeniu roszczenia
Skarga pauliańska, działanie dłużnika w pokrzywdzeniem wierzycieli przyszłych
Nakaz opuszczenia domu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym
Zabezpieczenie kontaktów z małoletnim
Pozew o zapłatę z tytułu pożyczki bankowej
Umorzenie postępowania - koszty procesu.
Zwrot kosztów obrony w przypadku częściowego uniewinnienia.
Skarga o wznowienie postępowania spadkowego.
Egzekucja kontaktów z dzieckiem, zagrożenie nakazem zapłaty za niewykonany kontakt.
Wykonanie kontaktów z małoletnim dzieckiem
Zmiana kontaktów z małoletnim dzieckiem
Uniewinnienie w sprawie o jazdę pod wpływem alkoholu.
Powództwo o odszkodowanie za zmarnowany urlop.
Powództwo o zapłatę ubezpieczenia OC
Udostępnienie akt w postępowaniu przygotowawczym
Powództwo o zapłatę - brak legitymacji po stronie powodowej.
Przywrócenie terminu do złożenia apelacji w sprawie karnej
Postanowienie jakie publikujemy - dotyczyło złożonego zażalenia na odmowę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skazany pozostawał w przekonaniu, że Sąd sprawę odroczy i nie będzie procedował pod jego nieobecność. Z uwagi na zmianę przepisów - Sąd rozprawę przeprowadził i wydał wyrok skazujący, o czym oskarżony nie wiedział. Docelowo wniosek o przywrócenie terminu nie został uwzględniony
Klient zgłosił się do kancelarii z wydanym przeciwko niemu nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym. Na skutek zarzutów procesowych, Sąd powództwo oddalił - obciążając stronę powodową kosztami zastępstwa procesowego.