Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji

Aktualności

» jesteś tutaj: » Aktualności
Odmowa wszczęcia postępowania karnego - zażalenie do Sądu

Sygn. akt II Kp 202/19
PR Ds. 2105.2018


POSTANOWIENIE

Dnia 27 czerwca 2019 roku
Sąd Rejonowy w Sochaczewie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Maria B - S      
Protokolant: stażysta Natalia B
bez udziału Prokuratora
po rozpoznaniu na posiedzeniu  w dniu 27 czerwca 2019 r.
zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonych Beaty XX i Dariusza XX – adw. Stanisława J. Dek na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Sochaczewie z dnia 27 marca 2019 r. / data zatwierdzenia / o umorzeniu dochodzenia w sprawie sygn. PR Ds. 2105.2018

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 465 § 1 i 2 k.p.k.

postanawia
zaskarżone postanowienie zmienić w ten sposób, iż jako podstawę jego umorzenia wskazać art. 17 § 1 pkt. 1 k.p.k.  – tj. brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa a nadto wskazując w jego opisie,
iż objęte nim zdarzenie dotyczyło zarówno Dariusza XX jak i Beaty XX  - w pozostałym zaś zakresie utrzymując je w mocy.

UZASADNIENIE

    Postanowieniem z dnia 27 marca 2019 r. / data zatwierdzenia / Prokurator Prokuratury Rejonowej w Sochaczewie umorzył dochodzenie w sprawie :
doprowadzenia  w celu osiągnięcia korzyści majątkowej do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 43500 na szkodę Dariusza XXa poprzez wprowadzenie go w błąd, co do stanu technicznego oferowanego do sprzedaży samochodu marki Mercedes GLK nr VIN WDCGG5GB7AFxxx nr rej. PN xxx w dniu 14.08.2018 r. w Sochaczewie- tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. - na podstawie art. 17 § 1 pkt. 2 kpk, tj.  wobec  uznania, iż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.

    Na powyższe postanowienie zażalenie w ustawowym terminie wniósł pełnomocnik pokrzywdzonych Beaty XX i Dariusza XX – adw. S. J. Dek  wskazując generalnie, iż zgromadzony do chwili obecnej materiał dowodowy został oceniony nieprawidłowo i nie przeprowadzono wszystkich możliwych czynności w tej sprawie zmierzających do prawidłowej oceny zachowania sprzedającego w kontekście stanu technicznego wskazanego na wstępie pojazdu. Wskazał również, iż nie był informowany o planowanych czynnościach procesowych w tej sprawie . W/w w konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie niniejszej sprawy Prokuraturze Rejonowej w Sochaczewie do dalszego prowadzenia. Prokurator wniósł o nieuwzględnienie złożonego zażalenia i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.

Sąd zważył, co następuje:

Zażalenie skarżącego co do zasady nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza materiałów zgromadzonych na etapie postępowania przygotowawczego w niniejszej sprawie przez Prokuraturę w ocenie Sądu pozwala na uznanie zaskarżonej decyzji co do zasady za słuszną . Sąd podziela stanowisko Prokuratora wyrażone w piśmie za którym przesłano niniejsze zażalenie do Sądu uznając jednakże iż podstawą umorzenia niniejszego postępowania winien być art. 17 § 1 pkt. 1 k.p.k. , a więc brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. Jak wskazał Prokurator z materiału dowodowego zebranego w sprawie jasno wynika, że samochód m-ki Mercedes GLK nr VIN WDCGG5GB7Axxxx 7 nr rej. PN xxxxbył autem przeznaczonym do remontu. Wynikało to z zapisu na fakturze, a zapis ten jest wyraźny i widoczny. Pokrzywdzeni po zakupie tego pojazdu wobec takiej informacji powinni zawieźć swoje auto na lawecie a nie jechać tym samochodem w tak daleką drogę. Cena sprzedaży samochodu jest obniżona i wynika ze stanu samochodu . W tej sytuacji nie można –  jak to ostatecznie przyjął Sąd  - w sposób jednoznaczny uznać , iż sprzedający miał zamiar oszukania Beaty XX i Dariusza XX .

Dla przypomnienia w tym miejscu wskazać należy , iż dla bytu przestępstwa z art. 286  § 1 k.k. niezbędne jest ustalenie w pierwszej kolejności działania sprawcy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej/ dla siebie /. Ugruntowany i nie budzący wątpliwości w doktrynie i orzecznictwie jest pogląd, iż przestępstwa oszustwa można dopuścić się tylko umyślnie – z zamiarem  bezpośrednim i kierunkowym. Elementy przedmiotowe oszustwa muszą mieścić się w świadomości sprawcy i muszą być objęte jego wolą. Sprawca nie tylko musi chcieć uzyskać korzyść majątkową, lecz musi także chcieć w tym celu użyć określonego sposobu działania lub zaniechania. Nie można uznać za wypełnienie znamion strony podmiotowej oszustwa sytuacji, w której chociażby jeden z wymienionych wyżej elementów nie jest objęty świadomością sprawcy. Brak jest również realizacji znamion strony podmiotowej w przypadku, gdy sprawca chociażby jednego z wymienionych elementów nie obejmuje chęcią, lecz tylko nań się godzi. Oszustwo z punktu widzenia znamion strony podmiotowej może być bowiem popełnione wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, szczególnie zabarwionym (kierunkowym - dolus coloratus), obejmującym zarówno cel, jak i sposób działania sprawcy (vide: OSNPG 1974, z. 7, poz. 81). Przy czym zważyć należy, iż sprawca musi obejmować swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym) nie tylko to, iż wprowadza w błąd inną osobę (względnie wyzyskuje błąd), ale także i to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem – jednocześnie chce wypełnienia tych znamion.    W ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy  brak jest danych wskazujących w sposób bezsporny , iż faktycznie doszło do realizacji znamion czynu zabronionego z art. 286 §1 k.k. Pokrzywdzeni nie byli zmuszani do nabycia oferowanego samochodu. Mogli również dokonać jego przeglądu przed zakupem o ile sami nie mieli wystarczającej wiedzy na temat kwestii technicznych, tym bardziej iż w istocie na fakturze sprzedaży tego pojazdu widnieje wyraźny zapis iż jest to auto do remontu i z tego wynika obniżenie ceny. Dokonujący zakupu Dariusz XX niewątpliwie pojazd ten oglądał jak również odbył nim jazdę próbną /k. 56/ Przesłuchany w trybie art. 183 k.p.k. Dariusz K potwierdził, iż samochód był wcześniej uszkodzony. Trudno kwestionować, iż sprzedający nie przekazał  tych informacji kupującym, skoro zapis taki widnieje na fakturze sprzedażowej / auto do remontu /.

Tym samym, z punktu widzenia więc karnoprawnego brak jest wystarczających podstaw by uznać , iż sprzedający swoim zachowaniem zrealizował znamiona czynu zabronionego z art. 286 § 1 k.k. Podkreślić należy w tym miejscu i być tego świadomym, iż potoczne znaczenie słowa „ oszustwo „ odbiega w tym zakresie od znaczenia prawnokarnego „ i jest one dekodowane po spełnieniu konkretnych warunków, czyli inaczej mówiąc po realizacji ustawowych znamion czynu z art. 286 § 1 k.k., co o których w niniejszej sprawie - w ocenie Sądu  - istnieje wątpliwość czy zostały wypełnione.  Niezależnie od powyższego jednak , pokrzywdzeni mogą ewentualnie realizować swoje dalsze roszczenia w tym zakresie na drodze postępowania cywilnego.

 Nadto należy przypomnieć, iż zgodnie z dyspozycją art. 327 § 1 k.p.k. umorzone postępowanie przygotowawcze może być podjęte w każdym czasie na mocy postanowienia prokuratora, również na wniosek pokrzywdzonego , zwłaszcza o ile w sprawie ujawnią się jakiekolwiek nowe okoliczności nie znane dotąd organom ścigania. W ocenie Sądu Prokuratura Rejonowa w Sochaczewie winna jednakże rozważyć przeprowadzenie w trybie art. 327 § 3 k.p.k. ponownych czynności przesłuchania pokrzywdzonych Beaty XX i Dariusza XX, a zwłaszcza Dariusza K czy ich ewentualnej konfrontacji z udziałem pełnomocnika pokrzywdzonych – adw. S.J. D. W/w w piśmie z dnia 23 listopada 2018 r. / k. 2 / wskazał, iż w przypadku wszczęcia postępowania prosi o informowaniu go o wszystkich planowanych czynnościach w sprawie , w których prawo przewiduje udział pełnomocnika. Wynika z tego, że pełnomocnik – składając w w/w piśmie procesowym wnioski dowodowe -  choć nie sprecyzował tego wprost  -  miał zamiar uczestniczenia  - przynajmniej w niektórych /pomimo zawiadomienia go ostatecznie o terminie  przesłuchania świadka Sebastiana XX w czynności tej nie uczestniczył k. 73 akt sprawy /  -  czynnościach śledztwa / vide: art. 315 § 2 k.p.k. i art. 317 § 1 k.p.k. / . O ile zatem ewentualne, ponowne przeprowadzenie tych czynności wniesie nowe okoliczności do sprawy, należałoby wówczas rozważyć jej podjęcie w trybie art. 327 § 1 k.p.k. właśnie.  Prokuratura winna również rozważyć ewentualne wyłączenie materiałów w zakresie  sygnalizowanych w zawiadomieniu czynów z art. 271 § 1 k.k. i art. 62 § 2 k.k.s   / k. 1 / , celem podjęcia również i w tym zakresie stosownej decyzji merytorycznej.

    Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w części dyspozytywnej.   



                                SSR Maria B - S


data publikacji: 2019-06-28 08:33:48

Zobacz także:
Wyrok w sprawie karnej - posiadanie papierosów bez akcyzy.
Wyrok za jazdę pod wpływem alkoholu - apelacja.
Oddalenie wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie.
Zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności.
Wyrok w sprawie o czyn z art. 197 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k.
Odszkodowanie za przekroczenie granicy przy wycuinaniu lasu
Zabezpieczenie powództwa przeciwegzekucyjnego
Odszkodowanie za bezpodstawne zatrzymanie
Nakaz opuszczenia domu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym
Zwrot kosztów obrony w przypadku częściowego uniewinnienia.
Wnioskodawca , domagał się wszczęcia postępowania wykonawczego w przedmiocie egzekucji kontaktów z córką ustalonych ugodą. Każda próba wykonania kontaktu i zabrania dziewczynki z miejsca zamieszkania uczestniczki postępowania, kończyła się interwencją policji.Sąd wniosek uwzględnił - orzekając zagrożeniem zapłaty kwotą 200 zł za każdy odwołany kontakt. 
Wnioskodawca w piśmie z dnia 16 sierpnia 2018 roku, domagał się wszczęcia postępowania wykonawczego w przedmiocie egzekucji kontaktów z córką , ustalonych ugodą zawartą pomiędzy wnioskodawcą , a  matką dziecka , przed Sądem Rejonowym w Sokółce z dnia 12 czerwca 2018 roku, w sprawie o sygn. akt III Nsm xx/18, Sąd po rozpoznaniu sprawy - zagroził matce dziecka nakazem zapłaty za dalsze odwoływanie i nierealizowanie kontaktów.