Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji

Aktualności

» jesteś tutaj: » Aktualności
Nakaz opuszczenia domu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym

Sygn. akt. VIII Kz /19

P O S T A N O W I E N I E                                                                             
Dnia 24 lipca 2019 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  Sędzia SO D
                    Protokolant:         T 
przy udziale Prokuratora B
po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2019 roku
sprawy Łukasza S podejrzanego o czyn z art. 207 § 1 k.k.
zażalenia obrońcy podejrzanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 4 lipca 2019 roku (sygn. akt VII Kp 115/19) w przedmiocie przedłużenia stosowania środka zapobiegawczego w postaci nakazu opuszczenia mieszkania 
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.  

p o s t a n a w i a:
zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim zaskarżonym postanowieniem z dnia 04 lipca 2019 roku przedłużył na okres dalszych 3 ( trzech ) miesięcy stosowanie wobec podejrzanego Marka S środka zapobiegawczego w postaci nakazu opuszczenia mieszkania zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym Damianem S tj. do dnia 15.10.2019 roku.

Powyższe postanowienie w całości na korzyść podejrzanego zaskarżył jego obrońca zarzucając mu: 
1. Naruszenie przepisów prawa procesowego, co miało wpływ na treść postanowienia, w zakresie w jakim Sąd nie przesłuchał podejrzanego przed zastosowaniem dalszego środka - co pozostaje w sprzeczności z art. 249 § 3 k.p.k., w zw. z art. 275a § 1 i 3 k.p.k., i w konsekwencji uniemożliwiło zaprezentowanie podejrzanemu swojego stanowiska, w tym co do samych zarzutów, jak również tych dotyczących jego sytuacji w jakiej się znalazł po nakazie opuszczenia mu domu który - de facto jest jego własnością. 
2. Naruszenie art. 98 § 1 k.p.k., co wyrażało się sporządzeniem uzasadnienia postanowienia w sposób lakoniczny i zdawkowy ograniczający się właściwie do potwierdzenia wniosku i tez rzecznika oskarżenia, bez przeprowadzenia własnej argumentacji dotyczącej okoliczności sprawy - co w konsekwencji znacznie utrudnia przeprowadzenie kontroli instancyjnej takiego postanowienia, a w zestawieniu z okolicznością, iż nie doszło do przesłuchania pokrzywdzonego i brak jest stanowiska obrony - czyni tą kontrolę wręcz niemożliwą. 
3. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego orzeczenia, wyrażający się przyjęciem, że aktualne pozostają przesłanki które legły u podstaw uprzednio stosowanego środka zapobiegawczego - w sytuacji odgórnego i jednostronnego zaakceptowania stanowiska prokuratora, bez wysłuchania podejrzanego, oraz bez wzięcia pod uwagę, że podejrzany siłą rzeczy pomimo orzeczonego środka: 
z- regularnie korzysta ze swojego domu, bowiem przetrzymuje żywność w lodówce, bierze kąpiel w łazience oraz korzysta z toalety, korzysta z kuchni celem przygotowania posiłku. Powyższe wynika z faktu, że podejrzany przeprowadził się do budynku gospodarczego w obrębie siedliska, zaś z uwagi na brak mediów w ww. budynku - nie ma innej możliwości jak korzystania z własnego domu, w innym bowiem przypadku musiałby w sposób upokarzający myć się w pojemnikach na wodę opadową, załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne poza toaletą i spożywać posiłki zimne i nie przetrzymywane w odpowiednich warunkach. W świetle okoliczności, iż podejrzany był w sprawie tymczasowo aresztowany, następnie prokuratura miała 3 miesiące na zakończenie postępowania - istnieją przesłanki za przyjęciem, że nie ma obaw o gwarancje pokrzywdzonego, a stosowanie środka pozbawiającego właściciela - władztwa i prawa do korzystania z nieruchomości jest nieproporcjonalne i niecelowe. 

         Mając powyższe na uwadze wniósł o uchylenie skarżonego postanowienia, przy ewentualnym zastosowaniu innego środka zapobiegawczego - o charakterze wolnościowym.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Dokonując kontroli odwoławczej zaskarżonego postanowienia Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do podważenia stanowiska Sądu I instancji, że przesłanki dalszego stosowania wobec podejrzanego środka zapobiegawczego (wbrew zapewnieniom obrońcy o braku takiej konieczności ) pozostają aktualne.
W pierwszej kolejności rację należy przyznać Sądowi Rejonowemu, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, daje wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzuconego mu czynu (art. 249 § 1 k.p.k.). Nadto podzielić należy stanowisko Sądu I instancji, że ze strony podejrzanego w dalszym ciągu pozostają aktualne przesłanki, które legły u podstaw zastosowania tego środka a więc m.in. istniejąca obawa, iż może on popełnić przestępstwo z użyciem przemocy na szkodę swego niepełnosprawnego syna. Sam fakt pozostawania pokrzywdzonego pod opieką siostry nie świadczy o braku konieczności stosowania tego środka. Pokrzywdzony w każdej chwili może przebywać w miejscu zamieszkania i ma prawo nie stykać się w nim z podejrzanym.

Natomiast fakt, iż jest to uciążliwe dla oskarżonego nie może również spowodować innego rozstrzygnięcia Sądu. To przede wszystek pokrzywdzony jako osoba nieporadna i chora musi mieć zapewnioną ochronę i bezpieczeństwo przed agresywnym zachowaniem ojca. 

    Wbrew stanowisku obrońcy Sąd Rejonowy nie naruszył przepisów  art. 249 § 3 k.p.k. gdyż przesłuchanie pokrzywdzonego jest obligatoryjne przed zastosowaniem takiego środka.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.


                       SSO D


data publikacji: 2019-08-02 12:23:23

Zobacz także:
Zabezpieczenie roszczenia w toku procesu.
Zażalenie na postanowienie w przedmocie przybicia właności nieruchomości.
Opłata za odnalezienie majątku dłuznika.
Zwrot kosztów obrony - oskarżonemu w przypadku uniewinnienia.
Skarga dłużnika na koszty w postępowaniu egzekucyjnym
Stosowanie tymczasowego aresztu - zażalenie.
Postanowienie w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztu.
Skarga na komornika - ustalenie kosztów postępowania
Zażalenie na postanowienie o zabezpieczeniu roszczenia
Odmowa wszczęcia postępowania karnego - zażalenie do Sądu
Strona powodowa cofnęła pozew, na skutek zapłaty należności po wytoczeniu procesu. W postanowieniu o umorzeniu postępowania Sąd obciążył pozwaną kosztami - co został zaskarżone przez obie strony. Sąd odwoławczy uznał, że w sprawie zachodzi uzasadniony przypadek o którym mowa w art. 102 k.p.c. - uwzględniając częściowo stanowisko powódki oraz pozwanej. 
Sprawa dotyczyła zapłaty za kredyt bankowy. Strona pozwana broniła się kwestiami związanymi z naruszeniem praw konsumenta oraz wskazywała na nadużycie prawa przez bank. Sąd uznał roszczenie za zasadne i powództwo uwzględnił.