Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji

Aktualności

» jesteś tutaj: » Aktualności
Sąd w niniejszej sprawie rozstrzygał winę  kierującej pojazdem mechanicznym, która przy wykonywaniu manewru skrętu - zderzyła się z wyprzedzającym ją motocyklem. PO uzyskaniu opinii biegłego, prokuratura zdecydował się na wystosowanie aktu oskarżenia, jednakże ustalenia i ocena zdarzenia przez Sąd - doprowadziły do uniewinnienia oskarżonej i przyjęcia, że to motocyklista odpowiadał za zdarzenie.
Zapraszam do zapoznania się z treścią postanowienia w sprawie o zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych. Sąd apelacyjny rozstrzygał zażalenia stron na wydane postanowienie - w zakresie terminu udzielonego zabezpieczenia, jak również jego zasadności.
Skarga na czynność komornika - opłata za odnalezienie majątku.

Sygn. akt II Cz /17


POSTANOWIENIE
                        
Dnia 28 kwietnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący:Sędziowie:      SSO B  SSO B  SSO G
po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017 r. w Białymstoku
na  posiedzeniu niejawnym
sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w Warszawie prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu  Bartosza Xiego  w sprawie  Km /12
przeciwko dłużnikom X Spółce z o.o. w likwidacji z siedzibą w Białymstoku , Markowi X i WWowi X
o egzekucję świadczenia pieniężnego
ze skargi dłużnika WWa Xa na czynności komornika
na skutek zażalenia komornika i dłużnika WWa Xa
od postanowienia Sądu Rejonowego w Białymstoku
z dnia 5 stycznia 2017 r. sygn. akt II Co  /16
postanawia: 
I. odrzucić zażalenie dłużnika WWa Xa w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach sądowych i zastępstwa procesowego w postępowaniu przed sądem I instancji;
II . zmienić zaskarżone postanowienie w punktach 1 i 2 w ten sposób , że obniżyć wysokość opłaty stosunkowej za odnalezienie majątku do kwoty 636,46 złotych ;
III.  oddalić   zażalenie dłużnika WWa Xa w pozostałej części  oraz zażalenie komornika w całości;
III.  zasądzić od wierzyciela Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w Warszawie na rzecz dłużnika WWa Xa kwotę 97,50 /dziewięćdziesiąt siedem 50/100/ złotych tytułem zwrotu części kosztów postępowania zażaleniowego .


`U Z A S A D N I E N I E

                   Sąd Rejonowy w Białymstoku postanowieniem z dnia 5 stycznia  2017 r. sygn. akt II Co  /16 uwzględnił częściowo skargę dłużnika WWa Xa na czynność komornika z dnia 24 października 2016 roku w sprawie Km /12 w postaci postanowienia o  ustaleniu opłaty za odnalezienie majątku . Sąd ten zmienił  postanowienie komornika i wyeliminował podatek VAT uznając , iż powinien on być zawarty w ustalonej opłacie egzekucyjnej , a nie powiększać ją. W zakresie ustalenia opłaty za odnalezienie majątku   tak co do zasady , jak i wysokości Sąd Rejonowy oddalił skargę dłużnika . Oddalił tez wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego.        Zażalenie na powyższe postanowienie złożył dłużnik WW L i Komornik Sądowy Bartosz Xi .

Dłużnik WW X zaskarżył  postanowienie w części w zakresie oddalenia skargi o uchylenie naliczonej opłaty oraz zasądzenia kosztów sądowych i procesowych. Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia komornika sądowego w przedmiocie naliczenia opłaty za odnalezienie majątku – w całości , rozstrzygnięcie o kosztach sądowych i zastępstwa procesowego w postępowaniu przed sądem I instancji oraz o zasądzenie od wierzyciela tych kosztów w postępowania II instancyjnym.

 Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu  Bartosz Xi zaskarżył postanowienie w części dotyczącej eliminacji podatku VAT od opłaty za odnalezienie majątku   tj. w zakresie punktu 1  wnosząc o jego uchylenie ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.  Komornik wniósł też o zasądzenie od dłużnika zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego .

SĄD OKRĘGOWY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

Zażalenie dłużnika WWa Xa w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach sądowych i zastępstwa procesowego w postępowaniu przed sądem I instancji podlegało odrzuceniu ze względu na brak substratu zaskarżenia . Sąd Rejonowy w skarżonym postanowieniu nie orzekł bowiem o kosztach postępowania  , a zatem brak jest orzeczenia , które mogłoby podlegać kontroli instancyjnej . Dłużnik  nie wniósł o uzupełnienie postanowienia sądu I instancji w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania , stąd nie ma możliwości zaskarżenia nieistniejącego orzeczenia . Dlatego też zażalenie dłużnika w tym zakresie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na mocy art. 373 kpc w zw. z art. 397§2 kpc w zw. z art. 13§2 kpc .

Zażalenie dłużnika w pozostałym zakresie dotyczącym opłaty za odnalezienie majątku było zasadne w części przekraczającej kwotę 636,46 złotych.   Wbrew zarzutom zażalenia Sąd Rejonowy uznając , iż komornikowi co do zasady należy się wynagrodzenie za w/w czynność  nie naruszył wskazanych w zażaleniu przepisów prawa procesowego i materialnego.

Sąd I instancji rozpoznał skargę w całości /tym samym nie naruszając art. 321§kpc/, gdyż uznał ,że wyliczenie dokonane przez komornika w zakresie opłaty za odnalezienie przez niego majątku jest prawidłowe . W ocenie Sądu Okręgowego ustalenia Sądu Rejonowego , iż w niniejszej sprawie były podstawy do naliczenia opłaty za odnalezienie majątku należy uznać za trafne co do zasady , jednakże wysokość opłaty za odnalezienie majątku została przez komornika zawyżona. Powtórzyć należy , iż wierzyciel we wniosku egzekucyjnym wskazał jedynie sposoby egzekucji , ale nie wskazał majątku , z którego egzekucja mogłaby być prowadzona . Z wniosku wyraźnie wynika ,że wierzyciel nie posiadał wiedzy o jakimkolwiek majątku dłużnika , w tym, nie wiedział czy dłużnik pobiera emeryturę. We wniosku egzekucyjnym wierzyciel zawarł wyraźne zlecenie przewidziane w art. 797¹kpc dotyczące poszukiwania majątku dłużników. Akta postępowania egzekucyjnego , które trwało od 2012 roku dowodzą, że komornik poszukiwał majątku i ostatecznie odnalazł go w październiku 2016 roku w postaci świadczeń emerytalnych , z których skutecznie prowadził egzekucję. Z zawiadomienia ZUS Oddział w Białymstoku nadesłanego do komornika w dniu 17.10.2016 roku wynika ,że WW X otrzymuje emeryturę w kwocie 4243,08 zł i ze świadczenia tego będą dokonywane potrącenia począwszy od należności za październik 2016.  Pierwsze dokonane potrącenie opiewało na kwotę 1060, 77 złotych .

Komornik ustosunkowując się do skargi dłużnika podał, iż wyliczona przez niego wysokość opłaty za odnalezienie majątku równa się 5% od kwoty 37158,07 tj. kwoty , która odpowiadała stanowi zadłużenia na dzień 24.10.2016 roku tj. dzień potrącenia dokonanego przez ZUS Oddział w Białymstoku . Powyższy sposób ustalenia wysokości opłaty stosunkowej przewidzianej w art. 53a ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji nie jest , w ocenie Sądu Okręgowego , prawidłowy. Wskazany wyżej przepis stanowi ,że  w razie odnalezienia majątku dłużnika w trybie określonym w ust.1 tego art. komornik pobiera opłatę stałą w wysokości 5% szacunkowej wartości tego majątku, nie więcej jednak niż 100% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Opłata ta ulega zmniejszeniu o kwotę opłaty pobranej na podstawie ust.1. Oznacza to, że pobierana przez komornika opłata stosunkowa za odnalezienie majątku dłużnika mogącego służyć zaspokojeniu roszczenia wierzyciela wynosi 5% wartości szacunkowej ustalonego majątku. Wykładnia celowościowa komentowanego art. 53a ust.2 u.k.s.e. wskazuje, że ze względu na cel poszukiwania majątku przez komornika, jakim jest zaspokojenie roszczenia wierzyciela, należy przyjąć, że opłata za odnalezienie majątku dłużnika w żadnym wypadku nie może być wyższa niż 5% roszczenia egzekwowanego w sprawie, w której komornik odnalazł majątek. Nie jest bowiem uzasadnione, aby komornik poszukiwał majątku dłużnika w szerszym zakresie, niż wymaga tego cel egzekucji. Ponadto uznać należy, że komornikowi nie przysługuje opłata stosunkowa za odnalezienie majątku, z którego egzekucja jest niedopuszczalna, np. od ustalenia przez komornika, że dłużnik jest zatrudniony u określonego pracodawcy, lecz jego wynagrodzenie nie przekracza kwoty wolnej od zajęcia, czy też w przypadku ustalenia przez komornika, iż dłużnik pobiera zasiłek dla bezrobotnych, z którego egzekucja jest niedopuszczalna.  Ustalenia wartości szacunkowej ruchomości czy nieruchomości dłużnika komornik winien dokonać, biorąc za podstawę ceny rynkowe podobnych rzeczy i przyjmując wartość średnią. Wątpliwości może wywoływać sposób, w jaki komornik winien ustalić wartość majątku w postaci otrzymywanych przez dłużnika świadczeń periodycznych, w szczególności wynagrodzenia za pracę, renty lub emerytury.  Wątpliwości te , w ocenie Sądu Okręgowego, można rozwiać stosując odpowiednio art. 22 kpc . Taki sposób wyliczenia odnalezionego majątku , gdy jest nim świadczenie periodyczne zaprezentował w komentarzu do art. 53 a Jarosław Święczkowski /Lex /. Proponuje on , by w takich przypadkach wartość ustalonego majątku komornik  ustalił, przyjmując za podstawę wysokość kwot potrąconych z wynagrodzenia lub świadczenia emerytalno-rentowego dłużnika. W niektórych sytuacjach będzie to jednak niemożliwe, np. w razie zaistnienia konieczności przekazania sprawy do innego komornika lub umorzenia postępowania. Przyjąć zatem według tego komentatora należy, że w takich przypadkach komornik powinien w oparciu o oświadczenie pracodawcy dłużnika lub organu emerytalno-rentowego dotyczące wysokości wynagrodzenia dłużnika lub jego emerytury lub renty ustalić, w jakiej wysokości możliwe jest dokonywanie potrąceń na zaspokojenie roszczeń wierzyciela, na rzecz którego poszukiwał majątku, np. gdy dłużnik pobiera rentę w wysokości tysiąca złotych miesięcznie i wierzyciel ten jest jedynym wierzycielem egzekwującym, a egzekucja dotyczy innych należności niż alimentacyjne, możliwe jest dokonywanie potrąceń w wysokości 25% świadczenia, czyli 250 złotych miesięcznie. Następnie komornik stosując na podstawie art. 13 § 2 k.p.c. odpowiednio art. 22 k.p.c., zgodnie z którym w sprawach o prawo do świadczeń powtarzających się wartość przedmiotu sporu stanowi suma świadczeń za jeden rok, winien ustalić wartość ustalonego majątku, mnożąc szacunkową sumę, która może być potrącana z otrzymywanego przez dłużnika świadczenia periodycznego na zaspokojenie wierzyciela, który zlecił komornikowi poszukiwanie majątku przez dwanaście. W przedstawionym przez komentatora  przykładzie będzie to 250 zł x 12, czyli wartość szacunkowa ustalonego przez komornika majątku dłużnika wynosi 3000 zł. Kwota ta stanowi podstawę ustalenia opłaty za odnalezienie majątku, która w tym przypadku wynosi 150 zł, minus opłata pobrana na podstawie art. 53a ust. 1 u.k.s.e.

    W niniejszej sprawie  , aby szacunkowo ustalić wartość odnalezionego majątku należało mieć na względzie , że komornik zajął emeryturę dłużnika w kwoce 4243,08 zł, z której komornik dokonał pierwszego potrącenia w kwocie 1060,77 złotych . Po kolejnych trzech potrąceniach emerytury doszło do dobrowolnej spłaty całej należności przez dłużników, co spowodowało złożenie przez wierzyciela w dniu 21 marca 2017 roku wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego . Powyższa sytuacja powoduje ,że nieuprawnionym było ustalenie przez komornika , iż z tytułu odnalezienia majątku należy mu się opłata stosunkowa w wysokości 5% od 37158,07 zł  tj. od wysokości dochodzonego roszczenia według stanu na dzień potrącenia pierwszej raty emerytury. Kwota 37158,07 zł była górnym pułapem , od jakiej komornik mógł naliczyć 5% opłatę stosunkową , jednakże z uwagi na to ,że „odnaleziony majątek „ okazał się świadczeniem periodycznym –emeryturą oszacowanie go przez komornika winno nawiązywać po pierwsze do określania wartości świadczeń powtarzających się , a po drugie powinno uwzględniać miesięczną kwotę , która może zostać wyegzekwowana z emerytury . Uwzględnienie jedynie kwoty , która może być miesięcznie potrącona z emerytury dłużnika , a nie całej wysokości emerytury, jest uzasadnione wykładnią celowościową art. 53 a ust 2 u.k.s.e. . Z uwagi na cel poszukiwania majątku , jakim jest zaspokojenie wierzyciela brać należy pod uwagę faktyczną korzyść odniesioną przez wierzyciela w postaci możliwości zaspokojenia się z odnalezionego majątku. Z odnalezionej emerytury wierzyciel mógł się natomiast w niniejszym przypadku zaspokajać po 1060,77 złotych miesięcznie . Z periodyczności świadczeń emerytalnych wynika natomiast sposób oszacowania przez komornika odnalezionego majątku pod kątem ustalenia podstawy do wyliczenia 5% opłaty stosunkowej .Ponieważ komornikowi znana była kwota , jaką miesięcznie mógł uzyskać z zajęcia emerytury dłużnika tj. 1060,77 zł , za podstawę  ustalenia opłaty stosunkowej winien on przyjąć 12-krotność tej kwoty tj. 12.729,24 i od tej szacunkowej rocznej kwoty , którą mógłby wyegzekwować winien obliczyć 5% opłaty stosunkowej za odnalezienie majątku / 5% z 12729,24 daje 636,46 zł./ . Do takiej też kwoty Sąd Okręgowy obniżył opłatę stosunkową należną komornikowi za odnalezienie majątku dłużnika w postaci emerytury.

    Wbrew twierdzeniom zażalenia komornik nie uwzględnił wskazując podstawę ustalenia wysokości opłaty stosunkowej innego majątku , w tym wynagrodzenia z tytułu umów cywilnoprawnych , gdyż z tego wynagrodzenia  nie udało mu się skutecznie prowadzić egzekucji.

    Sąd I instancji nie naruszył też art. 141 §1 kpc nie doręczając pełnomocnikowi skarżącego odpisu pisma komornika –odpowiedzi na skargę . Wbrew twierdzeniom żalącego pismo komornika z dnia 6.12.2016 choć istotnie nazwane odpowiedzią na skargę nie stanowi odpowiedzi na środek zaskarżenia w postaci skargi. Jest to natomiast przewidziane w art. 767§4 kpc /przed zmianą / uzasadnienie dokonania zaskarżonej czynności lub przyczyn jej zaniechania , które komornik przekazuje wraz z aktami egzekucyjnymi do sądu, do którego skargę wniesiono . Komornik sporządzając uzasadnienie dokonania zaskarżonej czynności lub przyczyn jej zaniechania nie występuje jako strona postępowania , a jako organ egzekucyjny , który ma także możliwość , gdy uzna zasadność skargi uwzględnić ją w całości.

Zażalenie komornika  w części dotyczącej podatku VAT jest nieuzasadnione i  nie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazać należy , iż Sąd I instancji prawidłowo uznał, że organ egzekucyjny nie był uprawniony do zwiększenia opłaty stosunkowej za odnalezienie majątku o koszty podatku VAT. Bezsporne jest, że  w dniu 9 czerwca 2015 roku Minister Finansów wydał interpretację ogólną sygn. PT1.050.1.2015.LJU.19 w sprawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności wykonywanych przez komorników sądowych ( Dz. Urz. Min. Fin. z dnia 15 czerwca 2015 roku poz. 41). Interpretacją tą zmieniono dotychczasowe stanowisko wyrażone w interpretacji ogólnej z dnia 30.07.2004 roku sygn. PP10-812-802/04/MR/1556 PP 9 Dz.Urz. Min. Fin. z dnia 10.08.2004 r., Nr 10 poz.93), zgodnie z którym komornicy nie byli uznawani za podatników podatku VAT. W interpretacji z 9.06.2015 roku stwierdzono, że wykonywane przez komorników czynności, w szczególności egzekucyjne, należy uznać za podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług świadczenie usług za wynagrodzeniem i że nie ma do nich zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Jednocześnie w interpretacji tej wskazano, że dotychczasowe zwolnienie komorników z podatku VAT obowiązuje do końca września 2015 roku. Od 01.10.2015 roku przyjęto zaś, że do wszystkich czynności komorników będą miały zastosowanie ogólne zasady rozliczania podatku od towarów i usług.

Do powyższej interpretacji Ministerstwo Finansów dodało biuletyn informacyjny, ogłoszony 21.09.2015 roku, w którym wskazano m.in., że podstawę opodatkowania podatkiem VAT dla komorników stanowią przede wszystkim opłaty egzekucyjne, o których mowa w art. 43 – 60 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, czy też kwoty otrzymane na podstawie art. 63 tejże ustawy tytułem zastępstwa komornika, pomniejszone o kwotę podatku. Podkreślono przy tym, że kwota otrzymanego przez komornika wynagrodzenia za świadczone usługi zawiera już podatek należny. Aby zatem ustalić podstawę opodatkowania należy odjąć od otrzymanej należnej komornikowi kwoty wartość podatku należnego, obliczonego metodą „w stu”, gdzie każde 100 złotych wynagrodzenia zawiera 18,70 złotych podatku VAT (100 zł x 23%/123%), podstawa opodatkowania wynosi zatem w takim przypadku 81,30 złotych.

Należy zauważyć też, że Krajowa Rada Komornicza w dniu 15.09.2015 roku podjęła uchwałę nr 1460/V, w której zakwestionowała zgodność z prawem interpretacji  Ministra Finansów z 9.06.2015 roku oraz zarekomendowała komornikom prezentowanie stanowiska, że stawki opłat egzekucyjnych nie obejmują kwot podatku od towarów i usług oraz doliczanie tego podatku do opłat egzekucyjnych.

Uchwałę tę zaskarżył Minister Sprawiedliwości do Sądu Najwyższego, który wyrokiem z dnia 15.12.2015 roku ( III ZS 10/15, LEX nr 1962537) uchylił przedmiotową uchwałę i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Krajowej Radzie Komorniczej.

Sąd Najwyższy uznał, że rekomendowana w uchwale zachęta do podejmowania przez komorników działań fiskalnych sprzecznych z legalną interpretacją Ministra Finansów oraz praktyczny wymiar przejawiający się zastosowaniem się do niej przez wielu komorników z negatywnymi konsekwencjami finansowymi dla stron postępowań egzekucyjnych powodują, że należy ją ocenić jako sprzeczną z prawem. Sąd Najwyższy podkreślił też, że zaskarżona uchwała zmierza w istocie do podwyższenia opłat egzekucyjnych, co nie wynika z woli ustawodawcy.

W ocenie Sądu Okręgowego zaliczenie komorników sądowych  przez Ministra Finansów do płatników podatku VAT stanowi dla nich istotną dolegliwość i zmienia w sposób istotny dotychczasowe warunki finansowe prowadzonej działalności. Zagadnienie zasadności obciążenia komorników podatkiem od towarów i usług, jak też sposobu obliczania podstawy opodatkowania nie należy jednak do oceny Sądu w niniejszej sprawie. Materia ta może być przedmiotem rozstrzygnięcia na drodze administracyjnej w sporze pomiędzy komornikiem, który jest płatnikiem podatku, a organem podatkowym. W dniu 6 marca 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę w poszerzonym składzie w sprawie I FPS 8/16 w której uznał ,iż komornikom nie przysługuje wyłączenie wynikające z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT oraz zawarte w unijnej dyrektywie o VAT. Powyższe oznacza , że komornik sądowy jest podatnikiem podatku VAT.

Podstawa opodatkowania / problem liczenia VAT sposobem „od stu” czy „w stu”/ była przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego w uchwale z dnia 7 lipca 2016 roku w sprawie III CZP 34/16 , gdzie uznano , iż komornik sadowy nie może podwyższyć opłaty egzekucyjnej ustalonej na podstawie art. 49 ust 1 i 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji o stawkę podatku od towarów i usług.

 Należy podkreślić, że zgodnie z brzmieniem art. 49 ustawodawca określił precyzyjnie wysokość opłat jako procent wartości wyegzekwowanego świadczenia wskazując ich dolny i górny maksymalny poziom. Podobnie rzecz się ma w odniesieniu do opłaty stosunkowej z art. 53a ustawy. W żadnym też przepisie tej ustawy nie przewidziano możliwości zwiększenia opłaty egzekucyjnej o kwotę podatku VAT. 

Zdaniem zatem Sądu Okręgowego nałożenie na komorników nowych obowiązków podatkowych nie ma żadnego wpływu na wysokość kosztów egzekucyjnych, które mają ponieść strony postępowania egzekucyjnego. Żaden bowiem przepis ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, ani też kodeksu postępowania cywilnego nie przewiduje doliczania do opłaty egzekucyjnej stawki podatku VAT. Dopiero zaś wprowadzenia takiego przepisu stanowiłoby podstawę dla komorników do wliczenia do kosztów postępowania egzekucyjnego kwoty z tytułu tego podatku. Takie przepisy zostały zawarte w ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz.1025 ze zm.) w odniesieniu do wynagrodzeń biegłych (art. 89 ust. 4) oraz w Rozporządzeniach Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. dotyczących opłat za czynności adwokatów oraz radców prawnych z urzędu (§ 4 ust.3) – Dz.U.2015.1801 oraz Dz.U.2015.1805. Na podstawie tych uregulowań wynagrodzenia biegłych oraz pełnomocników z urzędu podwyższa się o stawkę podatku VAT. Brak jest jednak, jak dotąd, analogicznych unormowań w odniesieniu do opłaty egzekucyjnej pobieranej przez komorników w toku postępowania egzekucyjnego.
Z uwagi zatem na  nie istnienie przepisu, który pozwalałby na doliczenie do opłaty egzekucyjnej podatku VAT, który obecnie obciąża komorników, zdaniem Sądu Okręgowego, zasadnie Sąd I instancji uznał, że czynność komornika była nieprawidłowa i uwzględnił skargę w tym zakresie. Według Sądu Okręgowego uznanie działalności komorników za podlegającą opodatkowaniem podatkiem VAT oznacza automatycznie, że to oni są zobowiązani do uiszczania tego podatku. Obciążenie zaś tą kwotą stron postępowania egzekucyjnego wymagałoby stosownego przepisu ustawy, którego obecnie nie ma. Wyjaśnienia zawarte w broszurze informacyjnej Ministra Finansów określające sposób obliczania podstawy opodatkowania metodą „w stu” również wyraźnie wskazują, że podatek ten nie ma być doliczany do opłaty egzekucyjnej, lecz płacony przez komornika z tej kwoty.

    W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy   oddalił zażalenie komornika na mocy art. 397 § 2 kpc w zw. z art.  385 kpc  i art. 13 § 2 kpc . Istotnie bowiem  opłata egzekucyjna nie może być podwyższana przez komornika o podatek VAT.

    O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 100 zd. pierwsze kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc . Dłużnikowi WWowi Xowi należał się zwrot 65% poniesionych przez niego kosztów postępowania zażaleniowego , bowiem w takim zakresie zostało uwzględnione jego zażalenie . Wnosił on bowiem o uchylenie opłaty stosunkowej z art. 53a ust. 2 u.k.s.e. w kwocie 1798,14 złotych , Sąd Okręgowy obniżył zaś tę opłatę do kwoty 636,46 złotych. Koszty poniesione w postępowaniu zażaleniowym przez dłużnika to kwota 150 złotych , w tym 30 złotych opłata od zażalenia i 120 złotych wynagrodzenie pełnomocnika dłużnika w stawce minimalnej ustalone na podstawie § 8 ust. 1 pkt 8 w zw. z §10 ust.2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie /Dz.U. 2015.1800 ze zm./.



pomoc prawna w postępowaniu egzekucyjnym

porady prawne dla dłużników adwokat Białystok

cennik usług adwokackich w sprawach egzekucyjnych

sporządzenie skargi na komornika adwokat Białystok




 

data publikacji: 2017-05-17 10:01:57

Zobacz także:
Czy jest sposób na obniżenie opłaty egzekucyjnej lub jej rozłożenie na raty ?
Wadliwe naliczenie opłaty egzekucyjnej.
Skarga na czynności komornika
Wyrok w sprawie odszkodowania i zadośćuczynienia za wypadek drogowy.
Wyrok w sprawie o naruszenie dóbr osobistych.
Powództwo o zadośćuczynienie i rentę wyrównawczą.
Zakaz prowadzenia pojazdów - wyrok za kierowanie pod wpływem alkoholu
Prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu w warunkach recydywy
Przywłaszczenie powierzonego mienia.
Postanowienie w sprawie o zasiedzenie
Stosowanie środka zabezpieczającego w stosunku do osoby niemogącej ponosić odpowiedzialności karnej
Udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności
Postanowienie w przedmiocie rozpoznania prośby o ułaskawienie
Ocena konstytucyjności ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Wyrok w sprawie karnej - wypadek drogowy ze skutkiem śmiertelnym.
Wyrok w sprawie o wady dzieła - powództwo częściowe.
Zabezpieczenie roszczenia w toku procesu.
Wyrok w sprawie o zachowek - oddalenie powództwa.
Wyrok w sprawie o zachowek - oddalenie powództwa.
Naprawienie szkody w procesie karnym - utracone korzyści.
Odwołanie od decyzji o wyokości emerytury rolniczej.
Udzielenie przybicia sprzedaży nieruchomości.
Postanowienie w przedmiocie dalszego stosowania środka zabezpieczajacego.
Zadatek - umowa sprzedaży nieruchomości.
Powództwo o zadośćuczynienie za błąd lekarski.
Odszkodowanie za śmierć członka rodziny.
Zadośćuczynienie za skutki wypadku.
Przekroczenie prędkości, zdjecie z fotradaru - niewskazanie sprawcy.
Powództwo o przywrócenie posiadania - wyrok w sprawie.
Zabezpieczenie roszczenia alimentacyjnego, postanowienie Sądu odwoławczego
Powództwo o zapłatę z tytułu niespłaconego kredytu.
Powództwo o zapłatę z tytułu składki OC
Powództwo o odszkodowanie i zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych.
Wyrok w sprawie karnej - posiadanie papierosów bez akcyzy.
Odwołanie od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
Wniosek o zmianę postanowienia spadkowego.
Postanowienie w sprawie podziału majątku wspólnego.
Sprawa o przyznanie opiekunowi wynagrodzenia za opiekę nad całkowicie ubezwłasnowolnioną.
Powództwo o zapłatę z tytułu umowy zlecenia.
Postanowienie w sprawie wniosku o udzielenie przerwy w karze.
Postanowienie w sprawie o podział majątku.
Projekt ustawy o komornikach sądowych
Odszkdowanie za służebność przesyłu urządzeń telekomunikacyjnych.
Sprawa o wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia - sucess fee
Powództwo o zwrot pozyczki.
Założenie projektu nowej ustawy o komornikach.
Przedawnienie roszczeń z umowy pożyczki, zarzuty sądowe.
Wyrok w sprawie karnej o rozbój.
Postanowienie w sprawie o zabezpieczenie alimentów.
Zażalenie na postanowienie w przedmocie przybicia właności nieruchomości.
Zażalenie na postanowienie o kosztach w sprawie karnej.
Sprawa o stalenie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników.
Postanowienie w przedmiocie tymczasowego aresztu.
Uniewinnienie od zarzutu pobicia.
Postanowienie umarzające sprawę o zapłatę.
Umorzenie postępowania karnego o przywłaszczenie z uwagi na znikomą szkodliwość społeczną czynu.
Oddalenie wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie.
Tymczasowe aresztowanie w postępowaniu karnym.
Wyrok w sprawie o skapitalizowaną rentę.
Opłata za odnalezienie majątku dłuznika.
Wyrok karny - utrzymanie skazania.
Przywłaszczenie mienia - wyrok skazujący.
Postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia alimentów.
Wady wykonanwcze w umowie o roboty budowlane, wyrok cwyilny.
Postanowienie w sprawie podziału majątku wspólnego.