Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji

Aktualności

» jesteś tutaj: » Aktualności
Sąd w niniejszej sprawie rozstrzygał winę  kierującej pojazdem mechanicznym, która przy wykonywaniu manewru skrętu - zderzyła się z wyprzedzającym ją motocyklem. PO uzyskaniu opinii biegłego, prokuratura zdecydował się na wystosowanie aktu oskarżenia, jednakże ustalenia i ocena zdarzenia przez Sąd - doprowadziły do uniewinnienia oskarżonej i przyjęcia, że to motocyklista odpowiadał za zdarzenie.
Zapraszam do zapoznania się z treścią postanowienia w sprawie o zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych. Sąd apelacyjny rozstrzygał zażalenia stron na wydane postanowienie - w zakresie terminu udzielonego zabezpieczenia, jak również jego zasadności.
Postanowienie w sprawie wniosku o udzielenie przerwy w karze.

Sygn.akt II AKzw /14



POSTANOWIENIE

Dnia 18 lipca 2014 r.


Sąd Apelacyjny w Białymstoku II Wydział Karny w składzie:

                Przewodniczący    : SSA  A

                Protokolant        : A

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Białymstoku – B – delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej

po rozpoznaniu w sprawie S s. Romana
zażalenia obrońcy skazanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży
z dnia 10 czerwca 2014 r.    sygn.akt II 1. Kow /14/pr
w przedmiocie odmowy udzielenia  przerwy w karze
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

                    p o s t a n a w i a:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie



UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Łomży odmówił udzielenia skazanemu S K  przerwy w odbywaniu kary   2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego  w Białymstoku z dnia 13.03.2013 r. w sprawie VII K /13


    Rozstrzygnięcie to zaskarżył w całości  obrońca skazanego zarzucając:
1.    błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a przejawiający się:
a). w uznaniu, że w realiach niniejszej sprawy sytuacja konkubiny skazanego nie jest na tyle trudna, aby uzasadniała skazanemu udzielenie przerwy w odbywaniu kary, gdy tymczasem za udzieleniem skazanemu przerwy przemawia nie tylko sytuacja jego konkubiny, ale przede wszystkim dziecka mającego się urodzić 19 czerwca 2014 r., - gdy dziecko to będzie potrzebowało wsparcia i obecności  ojca, czego zaś z uwagi na ustalenia Sądu nie doświadczy,
b). w uznaniu, że kwota 580 zł renty – babci dziecka i 270 zł zasiłku matki dziecka  - jest wystarczająca na pokrycie usprawiedliwionych potrzeb noworodka, gdy kwoty te ledwo wystarczają na pokrycie potrzeb dwójki dorosłych dzieci, zaś co pozostaje zgodne z logiką i doświadczeniem życiowym, urodzenie dziecka i zapewnienie mu godnych warunków, wymaga kwot  zdecydowanie wyższych, niż te którymi dysponują ww.,
c). uznaniu, że skazany powinien się zaktywizować w kierunku gromadzenia środków finansowych na dziecko – w okresie gdy przebywał na wolności to jest do lutego 2014 roku, w sytuacji gdy takie uznanie wskazuje, na brak wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Z załączonych do wniosku dowodów wynikało, że skazany do września 2013 r. uczył się w pełnym wymiarze i nie mógł zarobkować, zaś za zarobione              w okresie od września do stycznia 2014 r. środki utrzymywał siebie i konkubinę, spłacił 1000 zł obowiązku naprawienia szkody, pokrywał koszty badań  prenatalnych i nie był w stanie żadnych kwot odłożyć,
d). uznaniem, że członkowie rodziny skazanego zobowiązani są do wzmożonego wysiłku w celu zapewnienia  sobie podstawowych warunków egzystencji bez jego pomocy, w sytuacji gdy członkami rodziny S K są jego ciężarna konkubina oraz nienarodzony syn – którego poród jest zaplanowany  na 19 czerwca b.r.. okoliczności związane ze zbliżającym się porodem, fizycznie uniemożliwiają tym członkom rodziny podjęcie wzmożonego wysiłku lub wysiłku jakiegokolwiek,
e). przyjęciem, że orzekanie sądów w postępowaniu karnym ma na celu przede wszystkim  wymierzanie sprawiedliwości, a nie ochronę rodziny, w sytuacji, gdy przepisy  proceduralne wskazują na potrzebę umacniania poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego, co odbywa się przez proces resocjalizacji, który może odbywać się także poza zakładem karnym. Nadto orzekanie Sądów nie może pozostawać w rażącej opozycji do konstytucyjnie gwarantowanych praw skazanego i jego rodziny.               


2.    obrazę prawa materialnego tj.
a). art. 4 § 1 i 2 k.k.w. wobec wydania postanowienia , którego treść pozostaje              w opozycji do zasady humanitaryzmu i poszanowania praw skazanego, a to wobec uniemożliwienia skazanemu uczestniczenia przy narodzinach jego dziecka                      i uczestniczenia w wychowaniu tego dziecka od jego pierwszych dni życia,
b). art. 102 pkt 2 k.k.w. w zakresie w jakim nieuwzględnienie wniosku całkowicie pozbawi skazanego możliwości osobistego kontaktu z dzieckiem, które będzie zbyt małe, aby kontakt taki był realizowany na terenie zakładu karnego,
c). 47, 71 i 72 Konstytucji RP, w zakresie w jakim nieudzielenie przerwy skazanemu godzi w jego prawo do życia rodzinnego , pozostaje w opozycji do zasady prymatu  dobra rodzinnego oraz konstytucyjnej zasady ochrony praw dziecka, które wskutek odmowy udzielenia przerwy skazanemu – urodzi się pod nieobecność ojca, będzie wychowywane bez ojca,
d). art. 8 Konwencji o ochronie praw i podstawowych wolności, przez nazbyt daleko idącą ingerencję w korzystanie z prawa skazanego do poszanowania  jego życia rodzinnego, polegającą na nieuprawnionej odmowie  udzielenia skazanemu dobrodziejstwa przerwy w odbyciu kary, w sytuacji, gdy decyzja ta godzi w prawa skazanego  i prawa jego najbliższej rodziny.
Mając na względzie powyżej podniesione zarzuty obrońca skazanego wniósł o zmianę powyższego rozstrzygnięcia poprzez udzielenie skazanemu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie VII K /13 Sądu Rejonowego w Białymstoku – na okres 12 miesięcy.         

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

zażalenie obrońcy skazanego nie jest zasadne i  nie zasługuje na uwzględnienie.

Wbrew stanowisku skarżącego, Sąd I instancji prawidłowo rozpoznał niniejszą sprawę, wyciągając trafne wnioski o braku przesłanek z art.153§2 kkw.

Faktem jest, iż w dniu 28 czerwca 2014 r. urodził się syn S K -  B K, co zostało wykazane przez obrońcę skazanego na posiedzeniu odwoławczym kserokopią odpisu skróconego aktu urodzenia poświadczoną za zgodność         z oryginałem. Jednakże należy w tym miejscu wskazać, iż fakt urodzenia się dziecka nie stanowi podstawy do udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Nie jest to na tyle doniosła i wyjątkowa okoliczność, aby uzasadniała zastosowania wobec skazanego tej instytucji.

Należy podzielić pogląd Sądu Okręgowego, iż jakkolwiek sytuacja konkubiny  skazanego jest trudna, tak jednak nie uzasadnia udzielenia mu przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności.

Jak wynika z treści wywiadu kuratorskiego z dnia 3 czerwca 2014 r. (k.17-18) konkubina skazanego I B zamieszkuje wspólnie ze swoją matką A O. Tak więc wyżej wymieniona nie musi ponosić kosztów związanych                       z eksploatacją mieszkania. Ponadto partnerka skazanego w szerokim zakresie korzysta               z pomocy społecznej uzyskując m.in. zasiłki celowe (k. 5,6).  Otrzymuje również świadczenie pieniężne w postaci zasiłku w kwocie 270 zł. Fakt narodzin dziecka, wbrew stanowisku obrońcy, wcale nie pogarsza sytuacji materialnej konkubiny. Wręcz przeciwnie z uwagi na powyższe, wyżej wymieniona będzie mogła w jeszcze szerszym zakresie korzystać ze świadczeń pomocy społecznej. Przede wszystkim, już z samego tytułu urodzenia dziecka otrzyma jednorazową zapomogę tzw. „becikowe”, będzie mogła także starać się o przyznanie zasiłku rodzinnego oraz dodatku z tytułu urodzenia dziecka. Ponadto należy również nadmienić, iż I B z uwagi na pobyt skazanego w zakładzie karnym będzie mogła  starać się o przyznanie jej świadczeń na dziecko  z Funduszu Alimentacyjnego.  Również należy zauważyć, że matka wyżej wymienionej uzyskuje rentę w kwocie 580 zł. Tak więc zsumowane dochody matki i córki,  jak również możliwość jeszcze szerszego korzystania z pomocy społecznej przez I B powoduje, iż przesłanka                   z art. 153 § 2 k.k.w.  wobec skazanego nie zachodzi. Należy również zwrócić uwagę na istotną okoliczność, a mianowicie, iż jak wynika z treści opinii penitencjarnej (k. 21) skazany jest zatrudniony odpłatnie w zakładzie karnym w charakterze pomocnika konserwatora. Tym samym może on wspomagać swoją konkubinę i dziecko poprzez przekazywanie im odpowiednich sum pieniężnych.  W związku z powyższym zarzuty obrońcy co do błędnych ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd I instancji należy uznać za nietrafne.

Za zupełnie chybione należy również uznać zarzuty obrońcy dotyczące  naruszenia przepisów prawa materialnego wskazane w pkt II. zażalenia, w szczególności Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., jak również Konwencji z dnia 4 listopada 1950 roku o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Obrońca zdaje się nie zauważać, że zagwarantowane przez polską konstytucję prawa i wolności obywatelskie nie maja charakteru bezwzględnego, w tym również  prawo do życia rodzinnego.  Mogą one podlegać ograniczeniom w wypadkach przewidzianych w ustawie. Wskazać należy, że takim ograniczeniem jest skazanie osoby prawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności,               a następnie umieszczenie jej w jednostce penitencjarnej celem odbycia orzeczonej kary.        W takiej właśnie sytuacji znajduje się skazany S K. Ponadto nie można zgodzić się z twierdzeniem obrony jakoby nieuwzględnienie wniosku skazanego o udzielenie przerwy całkowicie miało pozbawić skazanego osobistego kontaktu z dzieckiem. W tym miejscu trzeba podnieść, iż kodeks karny wykonawczy przewiduje w art. 92 pkt 9 instytucję przepustki. Tak więc w wypadku właściwego zachowania skazanego podczas pobytu             w   zakładzie karnym będzie on miał możliwość kontaktu z synem właśnie w tej formie.   Dlatego też twierdzenia obrońcy, jakoby skazany przez odmowę udzielenia przerwy został pozbawiony kontaktu z synem jawią się jako dowolne i nieuzasadnione.

Reasumując, także zdaniem sądu odwoławczego, w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do udzielenia przerwy skazanemu w odbywaniu kary pozbawienia wolności.                       

Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny nie stwierdzając podstaw do zmiany zaskarżonego postanowienia utrzymał je w mocy.





prowadzenie spraw karnych adwokat Białystok

wniosek o udzielenie przerwy w karze - cennik usług adwokata

pomoc prawna w sprawach karnych adwokaci Białystok




data publikacji: 2016-11-21 10:15:48

Zobacz także:
Wyrok w sprawie odszkodowania i zadośćuczynienia za wypadek drogowy.
Wyrok w sprawie o naruszenie dóbr osobistych.
Powództwo o zadośćuczynienie i rentę wyrównawczą.
Zakaz prowadzenia pojazdów - wyrok za kierowanie pod wpływem alkoholu
Prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu w warunkach recydywy
Przywłaszczenie powierzonego mienia.
Postanowienie w sprawie o zasiedzenie
Stosowanie środka zabezpieczającego w stosunku do osoby niemogącej ponosić odpowiedzialności karnej
Udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności
Postanowienie w przedmiocie rozpoznania prośby o ułaskawienie
Ocena konstytucyjności ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Wyrok w sprawie karnej - wypadek drogowy ze skutkiem śmiertelnym.
Wyrok w sprawie o wady dzieła - powództwo częściowe.
Zabezpieczenie roszczenia w toku procesu.
Wyrok w sprawie o zachowek - oddalenie powództwa.
Wyrok w sprawie o zachowek - oddalenie powództwa.
Naprawienie szkody w procesie karnym - utracone korzyści.
Odwołanie od decyzji o wyokości emerytury rolniczej.
Udzielenie przybicia sprzedaży nieruchomości.
Postanowienie w przedmiocie dalszego stosowania środka zabezpieczajacego.
Zadatek - umowa sprzedaży nieruchomości.
Powództwo o zadośćuczynienie za błąd lekarski.
Odszkodowanie za śmierć członka rodziny.
Zadośćuczynienie za skutki wypadku.
Przekroczenie prędkości, zdjecie z fotradaru - niewskazanie sprawcy.
Powództwo o przywrócenie posiadania - wyrok w sprawie.
Zabezpieczenie roszczenia alimentacyjnego, postanowienie Sądu odwoławczego
Powództwo o zapłatę z tytułu niespłaconego kredytu.
Powództwo o zapłatę z tytułu składki OC
Powództwo o odszkodowanie i zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych.
Wyrok w sprawie karnej - posiadanie papierosów bez akcyzy.
Odwołanie od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
Wniosek o zmianę postanowienia spadkowego.
Postanowienie w sprawie podziału majątku wspólnego.
Sprawa o przyznanie opiekunowi wynagrodzenia za opiekę nad całkowicie ubezwłasnowolnioną.
Powództwo o zapłatę z tytułu umowy zlecenia.
Postanowienie w sprawie o podział majątku.
Odszkdowanie za służebność przesyłu urządzeń telekomunikacyjnych.
Sprawa o wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia - sucess fee
Powództwo o zwrot pozyczki.
Założenie projektu nowej ustawy o komornikach.
Przedawnienie roszczeń z umowy pożyczki, zarzuty sądowe.
Wyrok w sprawie karnej o rozbój.
Postanowienie w sprawie o zabezpieczenie alimentów.
Zażalenie na postanowienie w przedmocie przybicia właności nieruchomości.
Zażalenie na postanowienie o kosztach w sprawie karnej.
Sprawa o stalenie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników.
Postanowienie w przedmiocie tymczasowego aresztu.
Uniewinnienie od zarzutu pobicia.
Postanowienie umarzające sprawę o zapłatę.
Umorzenie postępowania karnego o przywłaszczenie z uwagi na znikomą szkodliwość społeczną czynu.
Oddalenie wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie.
Tymczasowe aresztowanie w postępowaniu karnym.
Wyrok w sprawie o skapitalizowaną rentę.
Wyrok karny - utrzymanie skazania.
Przywłaszczenie mienia - wyrok skazujący.
Skarga na czynność komornika - opłata za odnalezienie majątku.
Postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia alimentów.
Wady wykonanwcze w umowie o roboty budowlane, wyrok cwyilny.
Postanowienie w sprawie podziału majątku wspólnego.