Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji

Aktualności

» jesteś tutaj: » Aktualności
Sąd w niniejszej sprawie rozstrzygał winę  kierującej pojazdem mechanicznym, która przy wykonywaniu manewru skrętu - zderzyła się z wyprzedzającym ją motocyklem. PO uzyskaniu opinii biegłego, prokuratura zdecydował się na wystosowanie aktu oskarżenia, jednakże ustalenia i ocena zdarzenia przez Sąd - doprowadziły do uniewinnienia oskarżonej i przyjęcia, że to motocyklista odpowiadał za zdarzenie.
Zapraszam do zapoznania się z treścią postanowienia w sprawie o zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych. Sąd apelacyjny rozstrzygał zażalenia stron na wydane postanowienie - w zakresie terminu udzielonego zabezpieczenia, jak również jego zasadności.
Odszkdowanie za służebność przesyłu urządzeń telekomunikacyjnych.

Sygn. akt I C  /16


W Y R O K    
W  IMIENIU  RZECZYPOSPOLITEJ  POLSKIEJ


                                                                 Dnia 9 marca 2017 roku

Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim I Wydział Cywilny
        w składzie następującym :
                   Przewodniczący:     SSR   A
                   Protokolant:                       R
po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017  roku  w Bielsku Podlaskim
na rozprawie
sprawy z powództwa Katarzyny O
przeciwko Z Polska SA z siedzibą w  Warszawie
 o  zapłatę

I Zasądza od Z Polska SA z siedzibą w  Warszawie  na rzecz Katarzyny O   565 złotych   (pięćset sześćdziesiąt pięć złotych).

II Oddala powództwo w pozostałym zakresie

III  Zasądza od Z Polska SA z siedzibą w  Warszawie  na rzecz Katarzyny O 28 zł tytułem zwrotu opłaty sądowej od pozwu, 221 zł tytułem zwrotu wydatków i 49 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

IV Nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa tytułem wydatków od Katarzyny O 90,76 zł.



                                                      Uzasadnienie

Katarzyna O wnosiła o zasądzenie od Z Polska SA z siedzibą w Warszawie 1000 złotych tytułem częściowego wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z jej nieruchomości w zakresie niezbędnym do użytkowania z urządzeń telekomunikacyjnych i w zakresie powodowanych przez nie ograniczeń w użytkowaniu  działki oznaczonej numerem 37/1 położonej w Xce w okresie 10 lat wstecz od daty doręczenia wniosku o zawezwanie do próby ugodowej i zasądzenie od pozwanego kosztów procesu.

Pozwany wnosił o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Z Polska SA z siedzibą w Warszawie wskazywał przy tym ( k 10) iż co do zasady zdaje sobie sprawę z obowiązującego obecnie prawa i stoi na stanowisku konieczności uregulowania infrastruktury telekomunikacyjnej na działce powódki  i że żądanie zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości za 10 lat wstecz wykracza poza zakres nabytego prawa skoro powódka nie była właścicielką działki nr 37/1 w okresie 10 lat.

Sąd Rejonowy ustalił i zważył co następuje:
Bezsporne jest, iż powódka jest właścicielką nieruchomości oznaczonej numerem 37/1 położonej w Xce nabytej umową darowizny dnia 4 sierpnia 2010 roku. Darczyńcy Witalis Bi Iwona Moczulska B gwarantowali  brak jakichkolwiek obciążeń nieruchomości będącej przedmiotem umowy ( k 21-22) oraz brak przesłanek lub postanowień ograniczających prawa strony zbywającej do dysponowania nieruchomością. Faktycznie zaś w obrębie działki znajdowały się urządzenia telekomunikacyjne stanowiący realne  jej obciążenie.

Stan obecny na działce 37/1 określa usytuowanie  urządzeń telekomunikacyjnych widocznych takich jak  słup telekomunikacyjny drewniany rozkroczny o szerokości rozkroku 1,6 m, kabel telekomunikacyjny miedziany napowietrzny (podwieszony do słupów, równolegle do drogi publicznej), kabel telekomunikacyjny miedziany napowietrzny (podwieszony do słupa znajdującego się na działce 37/1, odgałęziający się na działkę sąsiada - 37/2), łączówka telekomunikacyjna w celu odgałęzienia kabla miedzianego podwieszonego wzdłuż drogi publicznej na działkę sąsiada 37/2.  Rodzaj i stan techniczny słupa uzasadnia przyjęcie wykonania wg technologii z lat 70-tych XX wieku. Napowietrzna linia rozdzielcza jest zaewidencjonowana na mapie zasadniczej. W okresie budowy tej linii napowietrznej, sieci telefoniczne były częstokroć budowane w ramach społecznych komitetów telefonizacji, a następnie przekazywane do eksploatacji PPTiT (Poczta Polska. Telegraf i Telefon) - przedsiębiorstwu państwowemu, które działało do 1991 r. i z którego wyłoniły się przedsiębiorstwa Polska (a następnie Z Polska S.A.).

Sposób wykonania linii napowietrznej nie budził zastrzeżeń biegłego. Kable są prawidłowo zamocowane do słupów na wysokości > 3,5 m wymaganej normą ZN-96 TP S.A.-027 (Telekomunikacyjne sieci miejscowe - Linie kablowe o żyłach metalowych - Wymagania i badania, p. 5.6 lit. a.). W przyszłości nie można wykluczyć konieczności  modernizacji linii poprzez wymianę słupa na nowy w przeciągu kilku lat.

W osi linii napowietrznej znajdują się 2 kable telekomunikacyjne, które zostały odkryte przez obecną  właścicielkę podczas instalacji przyłącza wodociągowego do działki.  Linia kablowa jest zakopana na głębokości ok. 0,7-1,0 m, składa się z dwóch kabli bez odgałęzień i jest prawidłowo oznakowana taśmą ostrzegawczą położoną powyżej zakopanych kabli. Z całokształtu materiału dowodowego wynika, że linia kablowa została wybudowana w 1999 r. na bazie projektu sporządzonego przez osoby uprawnione i składa się z dwóch kabli miedzianych (rozdzielczego i magistralnego).

Kopie map poinwentaryzacyjnych i zasadniczych (z lat 2000 i 2015) potwierdzają, że linia została skutecznie zainwentaryzowana, a powódka prowadząc prace ziemne pod przyłącze wodociągowe mogła na ich  podstawie przekonać się ich istnieniu. Z wypisu mapy z 19.05.2015 r.  załączonej przez powódkę widać zaewidencjonowany obiekt liniowy.  Załączony przez pozwanego protokół z uzgodnień projektowych nr W 1674/98 (k. 29 akt sprawy Ns 644/16)  dowodzi, że projekt został pozytywnie uzgodniony przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji. Zgodnie z prawem projekt mógł zostać uzgodniony jedynie, jeżeli inwestor wykazał prawo do dysponowania na cele budowlane wszystkimi nieruchomościami objętymi projektem. Okoliczności wskazują, że w chwili budowy linii podziemnej była na to zgoda ówczesnego właściciela działki nr 37/1. Mapa poinwentaryzacyjna z dn. 19.04.2000 r. sporządzona przez uprawnionego geodetę dokumentuje budowlę telekomunikacyjną wykonaną w oparciu o ważne pozwolenie na budowę.

W przypadku linii telekomunikacyjnych ich ułożenie i ograniczenia w wykorzystywaniu nieruchomości w bezpośredniej bliskości linii reguluje norma ZN-96 TP S.A.-027 (Telekomunikacyjne sieci miejscowe - Linie kablowe o żyłach metalowych -Wymagania i badania). Zgodnie z nią na obszarze miejscowości trasy linii powinny być usytuowane od strony ulicy przed linią rozgraniczającą teren zabudowy; odległość kablowej linii rozdzielczej od budynków powinna być większa niż 0,5 m, a linii magistralnej (strefowej, międzycentralowej) większa niż 1 m ) odległość linii od istniejącego lub projektowanego zadrzewienia drogowego powinna wynosić co najmniej 2 m, licząc od lica pni drzew, z tym że dopuszcza się zmniejszenie tej odległości do 1 m wg projektu indywidualnego uzgodnionego z odpowiednimi władzami. Dla właściciela nieruchomości  nakłada to następujące ograniczenia w celu ochrony linii: 1. zakaz wznoszenia budowli w odległości mniejszej niż 1 m od linii kablowej magistralnej (po obu stronach linii, co oznacza pas o szerokości 2 m) i  zakaz nasadzeń drzew w odległości mniejszej niż 2 m od linii kablowej (po obu stronach linii, co oznacza pas o szerokości 4 m). Dla ewentualnego dostępu do zakopanego w ziemi kabla w celu jego wymiany lub naprawy niezbędny jest pas o szerokości 1,5 m w osi linii kablowej, który umożliwi bezpieczne wykonanie wykopu i odłożenie wybranej ziemi na czas prac ziemnych. Linia kablowa została wybudowana w roku 1999 i jej czas trwałości został przewidziany na 30 lat. Teoretycznie wymiana kabla nie powinna nastąpić wcześniej niż w 2029 r., chyba że zostanie on uszkodzony na terenie działki.

Właściciel działki może w zasadzie swobodnie zdecydować o zastosowanej nawierzchni nad linią kablową, pamiętając by w czasie prowadzenia prac (np. niwelacji terenu pod ułożenie kostki brukowej) nie doprowadzić do zmniejszenia rzędnej terenu nad kablem (nie doprowadzić do zmniejszenia głębokości jego zakopania). Nie ma przeszkód w umieszczeniu nad linią kablową elementów małej architektury ogrodowej, niezwiązanych trwale z podłożem.

Na działce powódki jest rząd drzew iglastych nasadzonych przez wnioskodawcę wzdłuż granicy działki od strony drogi publicznej, które znajdują się w bezpośredniej bliskości linii kablowej. Mogą  one z czasem zagrażać awarią wskutek rozbudowy systemu korzeniowego drzew. W celu eksploatacji linii kablowej napowietrznej (w celu wymiany kabla) wystarczający jest pas o szerokości 1 m (o środku w osi linii), umożliwiający przeciągnięcie i podwieszenie kabla do słupa znajdującego się na terenie działki 37/1. Dodatkowo, niezbędny jest dostęp służb technicznych do łączówki telekomunikacyjnej, w której znajduje się odgałęzienie kabla do sąsiada (dz. 37/2). W celu bezpiecznego rozłożenia drabiny lub podnośnika koszowego z drogi publicznej w celu dostępu niezbędny jest obszar o promieniu 1,5 m wokół każdej żerdzi słupa. Z czasem będzie konieczna także wymiana słupa na nowy.

Telekomunikacyjna linia napowietrzna jest kablem niskoprądowym, który nie powoduje promieniowania, które mogłoby zaszkodzić ludziom lub zwierzętom.

Obszary wspomnianych wyżej ograniczeń dla każdej z instalacji nakładają się na siebie, tworząc pojedynczy pas o zmiennej szerokości, gdyż instalacje są w dużej mierze zlokalizowane równolegle do siebie.

W okresie minionym co najmniej  instalacja napowietrzna była widomym znakiem faktycznego obciążenia powodującego dla właściciela: 1.  w minimalnym zakresie stanowiącego o wyłączeniu gruntu z użytkowania ( miejsca pod stanowiskami słupowymi) bądź 2. ograniczenia w zakresie zabudowy, gospodarowania. W przypadku linii podziemnej w czasie jej instalowania konieczny był wcześniejszy wykop i jest  mało prawdopodobny jest, iż  poprzedni właściciel o nim nie wiedział.

Powyższe ustalenia mają potwierdzenie w następujących dowodach w dokumentach k 5-15, k 21- 35 ( umowa darowizny z dnia 4 sierpnia 2010 r,  protokół posiedzenia pojednawczego z dnia 11 lutego 2016 roku , odpis z mapy zasadniczej z zaznaczonym przebiegiem linii napowietrznej,  korespondencja między stronami dot. istniejącej na działce infrastruktury technicznej, projekt budowlany, zdjęcia z budowy przyłącza wodociągowego, decyzja w przedmiocie pozwolenia na budowę linii i sieci magistralnej, wypis z planu zagospodarowania przestrzennego), w aktach sprawy I Ns 644/16 Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim, w zeznaniach świadka Marii O ( k 51-52), w oględzinach nieruchomości ( k 54), w opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego Andrzeja Sa ( k 74-76), w wyjaśnieniach  Andrzeja Sa i biegłego z zakresu geodezji Sławomira Uwicza ( k 93)

             Zgodnie z treścią art. 224 i 225 k.c. do zapłaty wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy zobowiązany jest posiadacz samoistny w złej wierze oraz posiadacz samoistny w dobrej wierze od chwili, gdy dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy. Wyłącznym źródłem i przyczyną powstania powyższego roszczenia uzupełniającego właściciela jest samoistne posiadanie cudzej rzeczy, wykraczające poza jakiekolwiek stosunki umowne pomiędzy właścicielem a posiadaczem. W tym ostatnim bowiem przypadku zastosowanie znajdują postanowienia umowne, a przy ich braku przepisy kodeksu cywilnego o zobowiązaniach. W danym przypadku nic nie wskazuje na istnienia na tym tle zobowiązania między aktualnym właścicielem nieruchomości o właścicielem urządzeń telekomunikacyjnych i linii. Istnienie zaś takiego zobowiązania pomiędzy byłymi właścicielami a Z SA ( jego poprzednikami) nie było przedmiotem dowodu.

Roszczenie uzupełniające opisane wyżej zależne jest od subiektywnego czynnika dobrej lub złej wiary ( albo od dowiedzenia się o wytoczeniu powództwa windykacyjnego ). Dobra wiara posiadacza, poza przypadkiem posiadacza, który dowiedział się o wytoczeniu powództwa windykacyjnego, pozbawia właściciela roszczenia o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy. Za posiadacza w dobrej wierze może być uznany ten, kto pozostaje w błędnym, ale usprawiedliwionym okolicznościami przeświadczeniu, że przysługuje mu prawo do rzeczy. Z drugiej strony, w złej wierze pozostaje posiadacz, który wie, że nie przysługuje mu prawo do rzeczy, jak również ten, który z łatwością mógł się o  tym dowiedzieć. Oczywiście zgodnie z art. 7 kc obowiązuje domniemanie dobrej wiary, którego obalenie stanowi ciężar po stronie uprawnionego.   

Posiadanie wspomnianych urządzeń i linii telekomunikacyjnych  nosi charakter posiadania służebności gruntowej o cechach zbliżonych do uregulowanej w art 305¹ kc służebności przesyłu. Właściciel nieruchomości jest uprawniony chroniąc swoje prawo dochodzić roszczeń o zapłatę wynagrodzenia za bezumowne  z niej korzystanie  także przeciwko posiadaczowi służebności gruntowej ( art 230 kc)

    Wysokość wynagrodzenia obejmuje kwotę, którą uprawniony uzyskałby, gdyby oddał przedmiot posiadania służebności gruntowej do odpłatnego korzystania na podstawie  stosunku prawnego. Należy kierować się zasadniczo średnimi stawkami rynkowymi.

Pozwany nie przedstawił tytułu uzasadniającego  ograniczenie prawa własności powódki w sytuacji gdy takie ograniczenia są realne ( dokument w postaci opinii biegłego z zakresu telekomunikacji Wojciecha Piotra Mytnika, w aktach sprawy Ns 644/16, zeznania świadka Marii O, oględziny nieruchomości).     Zakres tych obciążeń badał biegły z zakresu telekomunikacji i  jego opinia stanowi materiał w pełni wiarygodny. Z uwagi na prowadzone równolegle w trybie procesowym i nieprocesowym postępowania ( Ns /16, C702/16) jego opinia ma walor dokumentu w niniejszej sprawie i  jako dowód w pełni przekonuje.

Przepisy dotyczące roszczeń właściciela przeciwko samoistnemu posiadaczowi o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy, o zwrot pożytków lub o zapłatę ich wartości oraz o naprawienie szkody z powodu pogorszenia lub utraty rzeczy, jak również przepisy dotyczące roszczeń samoistnego posiadacza o zwrot nakładów na rzecz, stosuje się odpowiednio do stosunku między właścicielem rzeczy a posiadaczem zależnym, o ile z przepisów regulujących ten stosunek nie wynika nic innego ( art 230 kc).

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 listopada 1998 roku ( III CKN 33/98) podkreślił iż art 230 kc dotyczy tylko posiadacza zależnego, który władając rzeczą w określonym zakresie nie ma do tego prawa skutecznego względem właściciela. Jeżeli więc ( w omawianym przypadku na przykładzie nakładów) dokonał ich posiadacza zależny , któremu do władania rzeczą w danym zakresie przysługuje prawo zwrot nakładów może następować tylko na zasadach określonych treścią stosunku prawnego będącego podstawa prawa posiadacza ,,

Z kolei w orzeczeniu  tegoż Sądu z dnia 11 czerwca 1974 roku ( II CR 246/74 uznał on, iż za posiadacza zależnego w rozumieniu art 230 kc należy uważać posiadacza, który wykonując władztwo nad rzeczą nie ma do tego odpowiedniego prawa skutecznego względem właściciela albo tez prawo takie miał lecz jej następnie utracił.

Zakres dochodzonych roszczeń obejmuje 10 lat wstecz od daty doręczenia wniosku o zawezwanie do próby ugodowej ( od dnia 28 stycznia 2016 roku wstecz), a więc odnosi się  po części do czasu gdy powódka nie była właścicielką działki. Zasadą jest iż cezura czasowa określa czyjeś  prawo do rzeczy. Powódka stoi na stanowisku iż poprzedni właściciel przeniósł na jej rzecz całość praw do nieruchomości i w związku z tym mieszczą się w ich zakresie roszczenia właścicielskie już powstałe lub mogące powstać w przyszłości. Nie ma podstaw do domysłów iż sytuacja obecnego właściciela   w relacji do posiadacza zależnego była tożsama do relacji jego poprzednika. Na tle cytowanego orzeczenia Sądu mogą występować różnorodne stany faktyczne i założenie – bez dowodów,  że poprzednicy prawni powódki podobnie jak ona byli bez umowy ograniczani w prawie własności jest nie do przyjęcia. W tym kierunku tj wykazania relacji między byłymi właścicielami a Z SA ( jej poprzednikami) nie szła inicjatywa dowodowa powódki.  Równie dobrze można założyć iż poprzedni właścicieli nie mieli żadnych roszczeń i nie mieli zamiaru przenosić wierzytelności z tytułu ograniczania prawa własności bądź że byli związani z pozwanym określonym zobowiązaniem, które wygasło z chwilą utraty prawa własności.

Przywołując wskazania biegłego z zakresu telekomunikacji o istnieniu społecznych komitetów budowy linii telekomunikacyjnych w czasach gdy prawo do przyłącza telekomunikacyjnego było dobrem pożądanym, podlegającym dystrybucji ( co w dzisiejszym czasach może być  niepojęte) można z dużą dozą prawdopodobieństwa założyć iż mogło być tak iż poprzedni właściciel mógł umownie tę kwestię rozwiązać uzyskując prawo do przyłącza. Powódka jest w diametralnie innej sytuacja choćby przez to że nie korzysta sieci Z SA.

 Nie sposób wywieść z treści umowy darowizny  zawartej 4 sierpnia 2010 roku iż poprzedni właściciele scedowali na powódkę prawo do wynagrodzenia za bezumowne korzystanie przez pozwanego z ich nieruchomości. Wykładnia tej umowy w duchu art 65 § 2 kc nie pozwala na taką interpretację. W szczególności zapis o przejściu z chwilą objęcia przedmiotu umowy w posiadania ciężarów i korzyści wynikających z tego przedmiotu. W sytuacji gdy opisywane urządzenia były inwentaryzowane na mapie zasadniczej a część z nich jest widoczna nowa właścicielka nieruchomości wcale nie musiała być zaskoczona ich widokiem.

W związku z powyższym roszczenie powódki może obejmował wyłącznie okres od momentu nabycia prawa własności 4 sierpnia 2010 roku do 28 stycznia 2016 roku

Przeprowadzony został  dowód z opinii biegłego na okoliczność ustalenia, jak kształtowały się stawki wynagrodzenia za posiadanie nieruchomości w zakresie służebności gruntowej adekwatnie do  zakresu korzystania przez pozwanego i ograniczeń jakie doznaje powódka. Biegły z zakresu szacowania nieruchomości Andrzej S dokonał  na tym tle analizy. Jej wynik nie został skutecznie zakwestionowany dowodem przeciwnym. Opracowanie biegłego jest w pełni miarodajne dla dokonywania stanowczych ustaleń faktycznych.

    Wynagrodzenie za korzystanie z nieruchomości uwzględnia takie elementy jak zwiększenia wartości nieruchomości władnącej, obniżenie wartości nieruchomości obciążonej, straty poniesione przez właściciela nieruchomości nr 37/1  oraz utracone przez niego pożytki. Obniżenie wartości tejże działki wynika z ograniczonych możliwości zagospodarowania gruntu i możliwości ingerencji osób trzecich w prawo własności nieruchomości.  

Powódka ma prawo do wynagrodzenia za korzystanie przez pozwanego z powierzchni 173 m² albowiem taki obszar zgodnie ze wskazaniami biegłego z zakresu telekomunikacji Wojciecha Pawła M ( k 70-79 akt I Ns 644/16)  i z zakresu geodezji inż. Sławomira U ( k 115-116) stanowi o ochronie własności , gdzie to prawo doznaje ograniczeń w użytkowaniu. Jak wspomniano ograniczenia te są różnego stopnia i nasilenia ale w każdym wypadku dotykają właściciela.

Stawka wynagrodzenia w skali roku odniesiona do podanego obszaru i okresu 5 lat i  niespełna  sześciu miesięcy  wynosi łącznie 565 zł. Żądanie powódki nie obejmował odsetek stąd też sąd związany jego zakresem ( art. 321 § 1 kpc) ich nie zasądzał.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100  kpc,  oraz § 2 pkt 2  rozporządzenia z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz. U. 2015.1800) i części IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 roku o opłacie skarbowej ( Dz. U. nr 225/2006 r/, poz. 1635 z późń. zm.)  zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu obciążając nimi pozwanego w takich zakresie w jakim powództwo uwzględniono. Koszty zastępstwa podlegały wzajemnemu potrąceniu do wysokości niższej  wierzytelności na tym tle.  Zgodnie z art 186 kpc jeśli wzywający nie stawi się na posiedzenie pojednawcze sad na żądanie przeciwnika włoży na niego obowiązek zwrotu kosztów wywołanych próbą ugodową. Jeśli przeciwnik bez usprawiedliwionej przyczyny nie stawi się na posiedzenie sąd na żądanie wzywającego który wniósł następnie w tej sprawie pozew uwzględni koszty wywołane próbą ugodowa w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie . Postępowanie pojednawcze dotyczyło wyłącznie kwestii służebności a nie zapłaty za bezumowne korzystanie  w związku z powyższym wzywająca ( czyli powódka) nie może skutecznie w tym procesie dochodzić w trybie art 186 kpc refundacji kosztów poniesionych w postępowaniu pojednawczym.





odszkodowanie od firmy telekomunikacyjnej za  bezumowne korzystanie z nieruchomości

prowadzenie spraw o odkodowanie adwokat Białystok

cennik usług adwokackich kancelaria adwokacka







data publikacji: 2017-06-12 13:25:28

Zobacz także:
Postępowanie przeciwko biurom turystycznym, z uwagi na zmarnowany urlop
odpowiedzialność ubezpieczyciela za śmierć osoby najbliższej.
Odszkodowanie z tytułu wypadku drogowego, udział adwokata w postępowaniu sądowym
Firma ubezpieczeniowa nie zapłaci za paliwo do auta zastępczego
Niesłuszne aresztowanie - odszkodowanie
Określenie wysokości zadośćuczynienia i odszkodowania za doznaną krzywdę.
Odszkodowanie i zadośćuczynienie za zakażenie szpitalne. Wyrok sądowy.
Odszkodowanie na bezumowne korzystanie z lokalu.
Odszkodowanie i zadośćuczynienie za szkodę na osobie.
Zadośćuczynienie za szkodę powstałą w wyniku zakażenia szpitalnego.
Zadośćuczynienie i doszkodowanie z tytułu wypadku na oblodzonym chodniku.
Odszkodowanie i zadośćuczynienie od byłego małżonka za znęcanie się.
Odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy. Uszczerbek na zdrowiu.
Ochrona dóbr osobistych - publikacje prasowe.
Wyrok karny w sprawie o mobbing.
Zadośćuczynienie za śmierć siostry - dobra osobiste.
Powództwo o zadośćuczynienie - zakażenie szpitalne.
Zadośćuczynienie za śmierć rodzica - dobra osobiste.
Pozew o odszkodowanie przeciwko Skarbowi Państwa
Odszkodowanie za naruszenie dóbr osobistych w zakładzie karnym.
Podwyższenie zadośćuczynienia za śmierć wnuczki.
Powództwo o odszkodowanie za wypowiedzenie umowy o pracę.
Powództwo o odszkodowanie od pracodawcy
Wyrok w sprawie odszkodowania i zadośćuczynienia za wypadek drogowy.
Wyrok w sprawie o naruszenie dóbr osobistych.
Powództwo o zadośćuczynienie i rentę wyrównawczą.
Zakaz prowadzenia pojazdów - wyrok za kierowanie pod wpływem alkoholu
Prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu w warunkach recydywy
Przywłaszczenie powierzonego mienia.
Postanowienie w sprawie o zasiedzenie
Stosowanie środka zabezpieczającego w stosunku do osoby niemogącej ponosić odpowiedzialności karnej
Udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności
Postanowienie w przedmiocie rozpoznania prośby o ułaskawienie
Ocena konstytucyjności ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Wyrok w sprawie karnej - wypadek drogowy ze skutkiem śmiertelnym.
Wyrok w sprawie o wady dzieła - powództwo częściowe.
Zabezpieczenie roszczenia w toku procesu.
Wyrok w sprawie o zachowek - oddalenie powództwa.
Wyrok w sprawie o zachowek - oddalenie powództwa.
Naprawienie szkody w procesie karnym - utracone korzyści.
Odwołanie od decyzji o wyokości emerytury rolniczej.
Udzielenie przybicia sprzedaży nieruchomości.
Postanowienie w przedmiocie dalszego stosowania środka zabezpieczajacego.
Zadatek - umowa sprzedaży nieruchomości.
Powództwo o zadośćuczynienie za błąd lekarski.
Odszkodowanie za śmierć członka rodziny.
Zadośćuczynienie za skutki wypadku.
Przekroczenie prędkości, zdjecie z fotradaru - niewskazanie sprawcy.
Powództwo o przywrócenie posiadania - wyrok w sprawie.
Zabezpieczenie roszczenia alimentacyjnego, postanowienie Sądu odwoławczego
Powództwo o zapłatę z tytułu niespłaconego kredytu.
Powództwo o zapłatę z tytułu składki OC
Powództwo o odszkodowanie i zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych.
Wyrok w sprawie karnej - posiadanie papierosów bez akcyzy.
Odwołanie od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
Wniosek o zmianę postanowienia spadkowego.
Postanowienie w sprawie podziału majątku wspólnego.
Sprawa o przyznanie opiekunowi wynagrodzenia za opiekę nad całkowicie ubezwłasnowolnioną.
Powództwo o zapłatę z tytułu umowy zlecenia.
Postanowienie w sprawie wniosku o udzielenie przerwy w karze.
Postanowienie w sprawie o podział majątku.
Sprawa o wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia - sucess fee
Powództwo o zwrot pozyczki.
Założenie projektu nowej ustawy o komornikach.
Przedawnienie roszczeń z umowy pożyczki, zarzuty sądowe.
Wyrok w sprawie karnej o rozbój.
Postanowienie w sprawie o zabezpieczenie alimentów.
Zażalenie na postanowienie w przedmocie przybicia właności nieruchomości.
Zażalenie na postanowienie o kosztach w sprawie karnej.
Sprawa o stalenie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników.
Postanowienie w przedmiocie tymczasowego aresztu.
Uniewinnienie od zarzutu pobicia.
Postanowienie umarzające sprawę o zapłatę.
Umorzenie postępowania karnego o przywłaszczenie z uwagi na znikomą szkodliwość społeczną czynu.
Oddalenie wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie.
Tymczasowe aresztowanie w postępowaniu karnym.
Wyrok w sprawie o skapitalizowaną rentę.
Wyrok karny - utrzymanie skazania.
Przywłaszczenie mienia - wyrok skazujący.
Skarga na czynność komornika - opłata za odnalezienie majątku.
Postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia alimentów.
Wady wykonanwcze w umowie o roboty budowlane, wyrok cwyilny.
Postanowienie w sprawie podziału majątku wspólnego.