Strona wykorzystuje COOKIES w celach statystycznych, bezpieczeństwa oraz prawidłowego działania serwisu.
Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki.

Zgadzam się Więcej informacji

Prawnik radzi

» jesteś tutaj: » Dla klienta » Prawnik radzi
 Powódka, Ywa U w pozwie skierowanym przeciwko „XX” L. A, I. A spółce jawnej z siedzibą w Białymstoku wniosła o zasądzenie  kwoty 22.500 wraz z odsetkami w wysokości ustawowej naliczanymi od 1 lutego 2016 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych tytułem nieopłaconego wynagrodzenia za wykonaną na rzecz pozwanej usługę prawną.

Sąd I instancji oddalił powództwo, uznając, że nie ma podstaw do zasądzenie należności bowiem nie wynikało to z umowy stron. Apelację powódki - sąd również oddalił, uznając, że zarzuty apelacyjne nie mają  podstaw prawnych.
W niniejszej sprawie powódka wnosiła o zasądzenie od Z Polska SA z siedzibą w Warszawie 1000 złotych tytułem częściowego wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z jej nieruchomości w zakresie niezbędnym do użytkowania z urządzeń telekomunikacyjnych i w zakresie powodowanych przez nie ograniczeń w użytkowaniu  działki oznaczonej numerem 37/1 położonej w Xce w okresie 10 lat wstecz od daty doręczenia wniosku o zawezwanie do próby ugodowej i zasądzenie od pozwanego kosztów procesu.

Sąd uwzględnił powództwo w części - zasądzając kwotę 565 złotych
Cesja wierzytelności - klauzula na nowego nabywcę.

Nabycie wierzytelności wskutek umowy cesji – uzyskanie klauzuli wykonalności na cedenta. 

Przepisy prawa dopuszczają sytuację w której tytuł egzekucyjny wydany na wierzyciela – może przejść na osobę trzecią, nie będącą stroną w postępowaniu sądowym.

Prócz przypadku w którym następuje śmierć wierzyciela – istnieje możliwość cesji wierzytelności, zaś osoba która wierzytelność nabywa – składa do Sądu wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na nią.

Przepisy proceduralne -  art. 788 § 1 kpc, reguluje tą kwestię w następujący sposób :
§ 1. Jeżeli uprawnienie lub obowiązek po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu przeszły na inną osobę, sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciwko tej osobie, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym.
§ 2. Za przejście uprawnień lub obowiązków, o których mowa w paragrafie poprzedzającym, uważa się również zmiany w prawie rozporządzania mieniem wywołane ustanowieniem zarządcy masy majątkowej, kuratora spadku lub wykonawcy testamentu, jak również wygaśnięciem funkcji tych osób.

W praktyce oznacza to, że do wniosku o nadanie klauzuli musi zostać dołączona umowa przelewu wierzytelności. Istotne jest, aby tego rodzaju umowa została zawarta w formie pisemnej, zaś podpisu zbywcy i nabywcy ( cessjonariusz i cedent) zostały poświadczone podpisem notarialnym. Brak takiej formy nie spowoduje, ze umowa nie będzie ważna, ale, Sąd nie uwzględni wniosku o wydanie klauzuli wykonalności na rzecz nabywcy. Oczywiście do wniosku załącza się umowę oryginalną – lub jej notarialny odpis.

Dopuszczalne jest nadanie klauzuli wykonalności na rzecz nabywcy wierzytelności także w przypadku, gdy przed przeniesieniem wierzytelności – na wniosek zbywcy – sąd już nadał na jego rzecz tytułowi egzekucyjnemu klauzulę wierzytelności (uchw. SN z 4.8.1992 r., III CZP 94/92, OSNC 1993, Nr 3, poz. 32). Co więcej, przepis art. 788 § 1 KPC ma zastosowanie również w razie przeniesienia wierzytelności (przelewu) po wszczęciu postępowania egzekucyjnego (uchw. SN z 29.10.2004 r., III CZP 63/04, Prok. i Pr. 2005, Nr 4, s. 40).

Jako zbyt daleko idące należy uznać stanowisko, że nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu wydanemu na rzecz wierzyciela, który przeniósł wierzytelność na osobę trzecią (art. 509 KC), wyłącza nadanie klauzuli wykonalności na rzecz tej osoby (uchw. SN z 22.2.1984 r., III CZP 2/84, OSNC 1984, Nr 9, poz. 153). Przepis art. 788 § 1 KPC ma zastosowanie również w sytuacji, gdy uprawnienie objęte tytułem egzekucyjnym przeszło na inną osobę w drodze przelewu po wszczęciu postępowania egzekucyjnego (uchw. SN z 5.3.2009 r., III CZP 4/09, Legalis).

Jeżeli w toku procesu o wydanie nieruchomości, która stanowiła przedmiot odwołanej darowizny, obdarowany przeniósł własność tej nieruchomości na rzecz innej osoby, to orzeczenie uwzględniające powództwo darczyńcy, będzie – mimo opiewania na niego – skuteczne także w stosunku do tej osoby (art. 192 pkt 3, art. 366 KPC). Na podstawie tego wyroku "darczyńca może wszcząć egzekucję o wydanie nieruchomości przeciwko nabywcy (art. 788 § 1, art. 1046 KPC)" (uchw. SN z 27.7.1989 r., III CZP 69/89, Legalis).

Wniosek o nadanie klauzuli podlega opłacie sądowej w wysokości 50 zł. Dodatkowo należy uiścić opłatę w wysokości 6 złotych za każdą stronę tytułu. Nabywając wierzytelność, warto ustalić ile stron miał poprzedni tytuł – aby Sad niezwłocznie rozstrzygnął wniosek, bez zbędnego wzywania do uzupełnienia braków formalnych – przez uiszczenie dodatkowej brakującej opłaty.

Umowa cesji – może zostać zawarta także w przypadku gdy doszło do wszczęcia postępowania egzekucyjnego w tej kwestii wypowiedział się Sąd Najwyższy:

Postępowanie o nadanie klauzuli wykonalności pozwala połączyć dwa zasadnicze etapy konkretyzacji normy prawnej między indywidualnymi podmiotami: etapu rozpoznawczego i wykonawczego. W miarę rozwoju stosunków prawnych prywatnych wzrasta znaczenie tytułów egzekucyjnych opartych na oświadczeniu woli dłużnika (art. 777 pkt 4 i 5 KPC). Ponadto zróżnicowaniu i wzbogaceniu uległ obrót prawami majątkowymi, zwłaszcza wierzytelnościami. Okoliczności te mają wpływ na rolę postępowania o nadanie klauzuli wykonalności, w którym sąd bada nie tylko formalną prawomocność oraz wykonalność orzeczeń i ugod sądowych, lecz także ustala treść i ważność oświadczeń woli stwierdzonych w aktach notarialnych a także w dokumentach prywatnych stwierdzających przejście długu lub wierzytelności; bada również zakres odpowiedzialności oraz ograniczenia możliwości zaspokojenia się wierzyciela (por. art. 787 § 2 KPC).

Znaczenie klauzuli wykonalności dla dopuszczalności skierowania przeciw komuś egzekucji było wielokrotnie podkreślane w orzecznictwie Sądu Najwyższego, zwłaszcza dotyczącego ustanowienia hipoteki przymusowej jako postaci przymusowej ingerencji wobec dłużnika (por. uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 28.10.2004 r., III CZP 33/04, OSNC 2005, nr 3, poz. 43 i powołane tam orzecznictwo). Nakaz praworządnego działania organów publicznych będący podstawą tamtych orzeczeń powinien mieć zastosowanie również przy ustalaniu podmiotów postępowania egzekucyjnego. O ile prawo żądania ochrony sądowej mieści w sobie ryzyko bezpodstawnego pozywania innej osoby, o tyle w fazie egzekucyjnej, immanentnie zawierającej element przymusu, reguły zachowania się dłużnika powinny być ściśle określone. Dotyczy to również wierzyciela egzekwującego.

Tytuł egzekucyjny wskazuje uczestników postępowania, jednak przepisy kodeksu postępowania cywilnego ustanawiają wyjątki, według których dochodzi do zmian podmiotowych, dotyczących przede wszystkim dłużników. W pewnych wypadkach nie wymaga to zmiany klauzuli wykonalności (art. 819 § 1 KPC). Rozwiązanie takie jest usprawiedliwione szczególną przyczyną (śmierć wierzyciela lub dłużnika w toku postępowania egzekucyjnego) oraz ogólnym następstwem spadkobierców, którzy ponadto legitymują się postanowieniem stwierdzającym nabycie przez nich spadku (argument z art. 1027 KC).

W innych wypadkach obejmujących również art. 788 KPC przejście uprawnienia lub obowiązku wymaga nadania klauzuli wykonalności na rzecz lub przeciw tej osobie. Hipotezą przepisu objęte zostało przejście dokonane po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub przed jego wydaniem bez ograniczenia terminem końcowym, dlatego wykładnia językowa nie sprzeciwia się nadaniu klauzuli w razie przejścia uprawnienia podczas postępowania egzekucyjnego.

Za takim rozwiązaniem, niedopuszczającym w postępowaniu egzekucyjnym przekształcania podmiotowego w innych wypadkach niż przewidziane w ustawie przemawiają wyżej omówione argumenty systemowe, dotyczące zależności postępowania wykonawczego od wyniku postępowania rozpoznawczego (argument z art. 804 KPC). Przepisy o postępowaniu egzekucyjnym nie dają podstaw do ograniczania stosowania art. 788 KPC tylko do okresu przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Również nie zawierają takiej podstawy stosowane odpowiednio (art. 13 § 2 KPC) przepisy o postępowaniu rozpoznawczym. Przepis art. 192 pkt 3 KPC, najbliższy omawianej sytuacji, wyraża zasadę stabilizacji sprawy w granicach możliwych do utrzymania w współczesnym procesie. Założenia uzasadniające taką stabilizację nie odpowiadają postępowaniu egzekucyjnemu, którego celem jest wykonanie tytułu egzekucyjnego. Stabilizacja podmiotowa egzekucji utrudniałaby raczej, a nie sprzyjała tym celom. Poza tym, stosowanie art. 192 pkt 3 KPC wymagałoby jego zasadniczych modyfikacji, np. w odniesieniu do zgody dłużnika egzekwowanego na zmianę wierzyciela.

Za przyjętą uchwałą przemawia także wykładnia funkcjonalna art. 788 KPC. Nie można wykluczyć powstania w toku postępowania egzekucyjnego rzeczywistej potrzeby ekonomicznej lub organizacyjnej zbycia wierzytelności na podstawie umowy sprzedaży lub innej umowy nawet nienazwanej. Rozstrzyganie w takiej sytuacji skomplikowanych zagadnień prawnych nie leży w kompetencji organu egzekwującego, specjalizującego się w sprawnym i skutecznym wykonaniu tytułu wykonawczego. Nieuzasadnione byłoby również wymaganie od stron wnoszenia skarg na czynności komornika lub występowania przez dłużnika z powództwem przeciwegzekucyjnym, skoro rozstrzyganiu o zdatności tytułu egzekucyjnego do przymusowego wykonania służy postępowanie o nadanie klauzuli wykonalności.




cesja wierzytelności adwokat Białystok

umowa przelewu wierzytelności akt notarialny

usługi adwokackie - cennik

porady prawne w sprawach windykacyjnych 

data publikacji: 2016-05-06 12:25:20